Zainspiruj się i przeczytaj o podróży swoich marzeń na blogu
Najlepsze miejsca do nurkowania w Azji – gdzie się wybrać?
Najlepsze miejsca do nurkowania w Azji potrafią zaskoczyć nawet tych, którzy mają za sobą setki zanurzeń – i właśnie dlatego tak trudno wybrać pierwsze z nich. Marzycie o ławicach ryb sunących wzdłuż ściany rafy, o wraku, do którego wchodzi się prosto z plaży, a może o poranku nad podwodną górą, wokół której krążą rekiny? Gdzie nurkować w Azji, żeby trafić w dobrą porę, w odpowiedni poziom trudności i w warunki, które pasują do Waszych uprawnień? Odpowiedź zależy od monsunów, od certyfikatu w kieszeni i od tego, czego szukacie pod powierzchnią: wielkich zwierząt, kolorowych raf, makro czy historii zatopionej w morzu. W tym przewodniku zabierzemy Was do siedmiu krajów i kilkunastu nurkowisk, podpowiemy, kiedy jechać, co spakować i jak wybrać bazę, której można zaufać. Nie trzeba przy tym być zawodowcem: wiele z opisanych miejsc nadaje się dla początkujących, a te trudniejsze czekają na nurków z doświadczeniem. Zacznijmy od tego, dlaczego akurat Azja przyciąga nurków z całego świata.
Dlaczego Azja to raj dla nurków?
Czy możecie sobie wyobrazić, że jeden kontynent mieści rafy na końcu świata, wrak, który do wody wypchnął wulkan, i atole, w których manty krążą nad głowami nurków? W Azji tak, a najpiękniejsze miejsca do nurkowania w Azji łączy jedno: leżą w ciepłej wodzie i w pobliżu największej na świecie kolekcji koralowców. Tym, co robi z regionu nurkową stolicę świata, jest Trójkąt Koralowy – obszar zachodniego Pacyfiku obejmujący wody Indonezji, Malezji i Filipin, a także Papui-Nowej Gwinei, Timoru Wschodniego i Wysp Salomona.
To właśnie tam występuje najwyższa na ziemi różnorodność koralowców i ryb rafowych. Do tego dochodzą ciepłe tropikalne wody i bogactwo życia – od koników morskich wielkości paznokcia po manty i rekiny wielorybie. Nurkowanie w Azji nie kończy się zresztą na Trójkącie: spokojne Morze Andamańskie wokół Tajlandii, atole Malediwów, rafy wysp Andamany w Indiach czy wody archipelagu Okinawa w Japonii mają własny charakter i własnych bohaterów.
Gdy w planach pojawia się nurkowanie, Azja daje wybór na każdy poziom i każdy styl – region jest wyjątkowo różnorodny. W Coron zejdziecie do japońskich wraków z 1944 roku, w Tulamben wejdziecie do wody prosto z plaży i dopłyniecie do statku, który osiadł tuż przy brzegu, a wokół Mabul i Kapalai poszukacie stworzeń wielkości paznokcia. Na Malediwach dacie się nieść prądowi w kanałach między atolami, a na Komodo nauczycie się dryfować w silnym prądzie. Każdy z tych światów wymaga innych umiejętności, więc łatwo dobrać miejsce do poziomu doświadczenia.
Na liście są kierunki dla początkujących, którzy dopiero stawiają pierwsze kroki pod wodą, i dla zaawansowanych, którzy chcą dryfować przy ścianach opadających w głębinę. Dla pierwszych najlepsze będą miejsca z łagodnymi warunkami, takie jak Koh Tao albo rafa przy malediwskim hotelu. Drugim przyda się wiedza o prądach i dobrze przygotowany rejs mieszkalny, bo nurkowiska takie jak Tubbataha czy Hin Daeng nie wybaczają braku doświadczenia. W kolejnych sekcjach znajdziecie najlepsze nurkowanie w Azji w każdej z tych kategorii.
Uprawnienia warto sprawdzić, zanim zarezerwujecie wyjazd. Pierwszym pełnym stopniem jest kurs Open Water Diver, który w systemie PADI zajmuje zwykle trzy–cztery dni i pozwala nurkować z partnerem do 18 metrów. Kolejny stopień, Advanced Open Water Diver, rozszerza uprawnienia do 30 metrów i uczy nawigacji oraz nurkowania głębokiego. To właśnie ten certyfikat najczęściej otwiera drzwi do wraków, ścian i miejsc z prądem, jakie opisujemy poniżej. Jeśli macie za sobą tylko podstawowy kurs, nic straconego: wiele baz oferuje krótki kurs rozszerzający na miejscu, a Koh Tao czy malediwska rafa przy hotelu to doskonałe miejsca na pierwsze doświadczenia.
A jeśli ktoś z Was nie nurkuje wcale? Snorkeling nie wymaga certyfikatu ani szkolenia – wystarczą maska, rurka i płetwy, a płytkie rafy w słońcu widać z powierzchni doskonale. W Zatoce Hanifaru na Malediwach to zresztą jedyny dozwolony sposób, by zobaczyć manty z bliska.
Kiedy nurkować w Azji? Sezony i monsuny w poszczególnych regionach
Jaki miesiąc jest dla Was tym właściwym? W Azji nie ma jednej odpowiedzi, bo kalendarz nurka układają monsuny: to one decydują, kiedy morze jest spokojne, a woda przejrzysta, i kiedy bazy nurkowe wręcz zamykają sezon. Ta sama pora roku, która otwiera Malediwy i Morze Andamańskie, zamyka Tioman, więc jednego terminu dla całego kontynentu po prostu nie ma.
Zimą, mniej więcej od listopada do kwietnia, najlepsze warunki mają Malediwy i Morze Andamańskie. Na Malediwach od grudnia do kwietnia wieje suchy monsun północno-wschodni – morze jest spokojne, a widoczność pod wodą sięga około 30 metrów. W Tajlandii w tym czasie nurkuje się na Morzu Andamańskim, a park narodowy Similan otwiera sezon w połowie października i zamyka go w połowie maja.
Filipiny mają najlepszy sezon od listopada do maja, Raja Ampat od października do kwietnia, a Andamany w Indiach – według operatorów – od stycznia do kwietnia. Szczegóły dla najpopularniejszych kierunków znajdziecie w artykułach o pogodzie na Malediwach i pogodzie w Tajlandii.
W polskim lecie wygrywają inne wody. Indonezyjska pora sucha, a z nią główny sezon nurkowy – w tym w Parku Narodowym Komodo – trwa od kwietnia do listopada. Zatoka Tajlandzka z Koh Tao ma okno nurkowe od wiosny do września, a monsun przychodzi tam mniej więcej w październiku i listopadzie. Sipadan w Malezji jest dostępny przez większą część roku, choć na koniec roku wyspa bywa zamykana dla nurków, a najlepsza widoczność przypada na okres od marca do października. Na Malediwach od maja do listopada zaczyna się z kolei sezon mant, a na Okinawie można nurkować przez cały rok, ale od czerwca do września trzeba tam liczyć się z tajfunami.
Są też miejsca, które otwierają się tylko na chwilę. Tubbataha na Filipinach jest dostępna wyłącznie mniej więcej od marca do czerwca, więc rejs trzeba rezerwować z dużym wyprzedzeniem. Wyspa Tioman jest w czasie monsunu od listopada do lutego praktycznie zamknięta – przestają kursować promy i łodzie. Na Filipinach szczyt sezonu tajfunowego przypada na lipiec–październik, kiedy rozwija się większość cyklonów.
Osobna historia to wielkie zwierzęta, bo one mają własny kalendarz. Rekiny wielorybie w południowej części Atolu Ari spotyka się przez cały rok. Manty w Zatoce Hanifaru zbierają się zwykle od maja do listopada, przy Lankan Manta Point w Atolu Male Północnym również od maja do listopada, a w Tajlandii na Koh Bon według operatorów od grudnia do kwietnia. Młoty przy Yonaguni na Okinawie pojawiają się od listopada do kwietnia. Rekiny lisie przy Malapascui można zobaczyć przez cały rok, tyle że najlepiej o świcie.
Z tego kalendarza wynika prosta zasada: zacznijcie od terminu urlopu, a dopiero potem wybierajcie kierunek. Listopad, grudzień i styczeń to Malediwy, Morze Andamańskie i Raja Ampat. Wiosna należy do Tubbataha, Filipin i Zatoki Tajlandzkiej. Latem i wczesną jesienią czekają Komodo, Tulamben i Sipadan.
Pamiętajcie też, że kilka miejsc łatwo połączyć w jednym wyjeździe. Sipadan, Mabul i Kapalai leżą tak blisko siebie, że robi się z nich jedną wyprawę z bazą w Semporna. Similany często łączy się z Richelieu Rock na jednym rejsie z Khao Lak, a Hin Daeng i Hin Muang odwiedza się z wyspy Koh Lanta. Komodo świetnie dopełnia pobyt na Bali, a Malediwy – kilka dni w hotelu z własną rafą i jedną wycieczką do rekinów wielorybich. Dzięki temu urlop układa się wokół miejsc, a nie wokół przesiadek.
Czas lotu sprawdzicie w artykułach o tym, ile trwa lot do Indonezji, na Malediwy i do Tajlandii.
Najlepsze miejsca do nurkowania w Indonezji
Od czego zacząć w archipelagu tak dużym, że od Bali do Papui leci się godzinami, a każde morze ma własną porę roku? Indonezja to najdłuższy rozdział każdej książki o nurkowaniu, więc wybierzcie z niego miejsca, które pasują do Waszych uprawnień. Nurkowanie w Indonezji obejmuje wrak przy plaży, ściany rafy w prądzie i podwodne miasto Raja Ampat, a szczegółowy przegląd kraju znajdziecie w artykule o nurkowaniu w Indonezji. Główny sezon nurkowy trwa tu od kwietnia do listopada, z wyjątkiem Raja Ampat, gdzie najlepiej jest od października do kwietnia.
Raja Ampat
Marzycie o rafie, na której łodzi nurkowych jest niewiele, a ryb nie sposób zliczyć? Raja Ampat to archipelag u północno-zachodniego krańca Nowej Gwinei, w indonezyjskiej części wyspy. Jego trzon tworzą cztery duże wyspy – Waigeo, Misool, Salawati i Batanta – wokół których rozsypały się setki mniejszych wysp i rafowych cypli. Nie bez powodu uchodzi za serce Trójkąta Koralowego: Raja Ampat ma ponad 550 gatunków koralowców i ponad 1800 gatunków ryb rafowych, a przy nurkowisku Cape Kri naliczono 374 gatunki ryb podczas jednego zanurzenia – wynik uchodzący za rekord.
Pod wodą wszystko kręci się wokół prądu. Silne przepływy w cieśninach przynoszą wodę bogatą w plankton, który karmi ławice ryb, a przy stacjach czyszczenia w rejonie Manta Sandy spotkacie manty. Pod drewnianym pomostem przy wyspie Arborek wypatrzycie koniki morskie i barwne makrostworzenia. Wokół wyspy Misool czekają ściany obrośnięte miękkimi koralowcami, jaskinie i tunele, a nurkowiska Boo Windows i Magic Mountain należą do klasyki regionu. To najlepsze nurkowanie w Azji dla tych, którzy lubią się dziwić.
Najlepiej jechać od października do kwietnia, gdy morze jest najspokojniejsze. Odległości między nurkowiskami bywają duże, dlatego wielu nurków wybiera łódź mieszkalną, która codziennie przenosi się w nowy rejon. Wstęp na wody archipelagu wymaga opłaty, którą zwykle załatwia operator.
Do archipelagu leci się przez Sorong na Papui, a dalej płynie łodzią lub promem. Można też zamieszkać na brzegu: Papua Paradise Eco Resort na wyspie Birie to hotel z bungalowami na wodzie, położony około dwóch godzin łodzią od lotniska w Sorong, który organizuje wyprawy nurkowe i lekcje nurkowania. Na wyspie Gam, w drewnianych domkach na palach przy kameralnej plaży, z której obserwuje się delfiny, działa natomiast czterogwiazdkowy Raja Ampat Biodiversity Eco Resort. Do wyspy Gam płynie się z Sorong promem do Waisai, a dalej łodzią.

Park Narodowy Komodo
Warany zostawcie na później – najpierw zejdźcie pod wodę, bo Park Narodowy Komodo jest dziki także pod powierzchnią. Leży między wyspami Sumbawa i Flores, a jego trzon tworzą trzy duże wyspy – Rinca, Komodo i Padar. Wpisany jest na listę UNESCO, a nurkowanie w jego wodach to przede wszystkim nurkowanie w prądzie: ten sam przepływ, który odsłania rafę, potrafi porwać nurka, który nie pilnuje pozycji. Komodo ma dwa oblicza – wodę północną, przejrzystą i cieplejszą, oraz południową, chłodniejszą i bogatą w składniki odżywcze.
Do klasyków należą Batu Bolong, odsłonięty filar skalny w pobliżu wyspy Komodo, oraz Castle Rock i Crystal Rock na północy parku, leżące około 300 metrów od siebie. Batu Bolong sięga do około 30 metrów głębokości, a Crystal Rock ma maksymalnie około 30 metrów i widoczność, która bywa bardzo dobra. Wszystkie trzy znane są z silnych prądów, więc to miejsca dla nurków z doświadczeniem w nurkowaniu dryfowym. Manty trzymają się okolic Manta Point w centralnej części parku, a południe przyciąga makro i miękkie koralowce.
Główny sezon trwa od kwietnia do listopada, kiedy panuje sucha pora i morze jest spokojniejsze. Park najłatwiej poznać na rejsie mieszkalnym, który zwykle zaczyna się w Labuan Bajo na wyspie Flores i można go połączyć z wizytą na wyspach Rinca lub Komodo, gdzie żyją warany.
Tulamben, Bali
Wyobraźcie sobie, że wchodzicie do morza z kamienistej plaży, płyniecie kilkadziesiąt metrów i nagle przed Wami wyrasta kadłub statku. To Tulamben na północnym wschodzie Bali, około 82 kilometrów od Denpasar, i wrak USAT Liberty. W amerykański statek transportowy trafiła torpeda japońskiego okrętu podwodnego 11 stycznia 1942 roku, a w 1963 roku erupcja wulkanu Agung wypchnęła wrak do wody. Dziś leży tuż przy brzegu, na głębokości do około 30 metrów, a jego długość przekracza 100 metrów, więc jedno zanurzenie nie wystarczy, żeby obejrzeć wszystko.
Kadłub porastają korale i gąbki, wokół niego krążą ławice ryb, a dojście z plaży oznacza, że nie potrzebujecie łodzi. Nurkowie wracają do Tulamben także dla innych miejsc. Coral Garden to płaska rafa od kilku do kilkunastu metrów głębokości, a Seraya Secrets to klasyczne nurkowanie „muck” na czarnym piasku, gdzie wypatruje się krewetek arlekinów, żabnic i innych makrostworzeń. Jeśli wolicie Bali, ale z większą liczbą nurkowisk w jednym miejscu, szczegóły znajdziecie w artykule o nurkowaniu na Bali.
Z lotniska Ngurah Rai w Denpasar dojeżdża się tu w około 1,5–2,5 godziny, zależnie od ruchu. Nurkować można przez cały rok, ale najlepszą widoczność mają pory suche, czyli mniej więcej od kwietnia do października. Najwięcej nurków przyjeżdża tu od lipca do września, więc najspokojniejsze zanurzenia zaplanujcie na wczesne godziny.

Najlepsze miejsca do nurkowania na Filipinach
Planujecie nurkowanie na Filipinach? Kraj ma ponad siedem tysięcy wysp, a pod wodą mieszczą się zupełnie różne światy: atole pośrodku morza, wraki z drugiej wojny światowej i miejsca, gdzie o świcie pojawiają się rekiny z długim ogonem. O nurkowaniu w całym kraju przeczytacie w artykule o nurkowaniu na Filipinach. Najlepszy sezon trwa od listopada do maja: morze jest wtedy spokojne, a woda przejrzysta. Opisane niżej nurkowiska leżą na Palawanie i w centralnych Filipinach, natomiast południowy zachód Mindanao i Archipelag Sulu omijajcie szerokim łukiem.
Rafa Tubbataha
Szukacie rafy, do której nie dojedziecie ani nie dolecicie, tylko dopłyniecie rejsem? Tubbataha leży w samym środku Morza Sulu, około 150 kilometrów od miasta Puerto Princesa na Palawanie. To park narodowy wpisany w 1993 roku na listę UNESCO, składający się z dwóch atoli – North i South – oraz mniejszej rafy Jessie Beazley, a jego powierzchnia wynosi blisko 97 tysięcy hektarów. Na lądzie nie ma tu noclegów ani hoteli, a dotrzeć można wyłącznie rejsem mieszkalnym, który z Puerto Princesa trwa około 10–12 godzin.
Pod wodą czeka rafa wpisana na listę UNESCO ze względu na bogactwo życia morskiego. Spotkacie tu rekiny rafowe, żółwie morskie i ławice dużych ryb. Prądy bywają silne, więc nurkowania są dla osób z doświadczeniem, a wymagania co do uprawnień zależą od statku – od Open Water po Advanced Open Water z dużą liczbą zanurzeń.
Najważniejsze jest okno czasowe: park jest dostępny mniej więcej od marca do czerwca, gdy morze jest spokojne. Kilkudniowe rejsy rezerwuje się z dużym wyprzedzeniem, bo miejsc jest niewiele. Opłata parkowa jest naliczana od osoby, a to, czy wlicza się ją w cenę rejsu, zależy od statku.

Coron
Lubicie nurkowanie z historią w tle? Coron na wyspie Busuanga to nurkowa wersja muzeum. Wrześniowego dnia 1944 roku amerykańskie samoloty zatopiły w zatoce flotę japońskich okrętów, a dziś ich wraki leżą na głębokości od kilkunastu do ponad czterdziestu metrów. Jest wśród nich Okikawa Maru, jeden z płytszych wraków, który operatorzy opisują jako dostępny także dla nurków Open Water, oraz Irako – okręt dłuższy niż 140 metrów i uważany za jeden z najlepszych wraków w Filipinach.
Poza wrakami warto zejść do Jeziora Barracuda. To miejsce, w którym temperatura wody gwałtownie rośnie: poniżej termokliny woda nagrzewa się nawet powyżej 35°C, więc zanurzenie przypomina wejście do ciepłej wanny. Głębokość termokliny źródła podają różnie, dlatego przewodnik na miejscu powie Wam dokładnie, kiedy to się dzieje. Na nocleg dobrze sprawdzi się czterogwiazdkowy Bacau Bay Resort Coron w centrum miejscowości Coron, w odległości około 30 minut jazdy od lotniska Busuanga.
Sezon suchy trwa od grudnia do maja i wtedy widoczność jest nieco lepsza, choć nurkować można cały rok, w wodzie o temperaturze 27–30°C. Do głębszych wraków, takich jak Irako i Akitsushima, najlepiej mieć uprawnienia Advanced Open Water. Dla początkujących przeznaczony jest natomiast Terukaze Maru, płytki wrak leżący na głębokości kilkunastu metrów.
Malapascua
Nastawcie budzik na świt – na Malapascui ma to sens. To maleńka wyspa na północ od Cebu, znana z tego, że o świcie pojawiają się tu rekiny lisie, z niezwykle długim ogonem. Od około 2022 roku większość z nich zmieniła stację czyszczenia: zamiast na Monad Shoal spotkacie je teraz głównie na Kimud Shoal, a Monad słynie dziś z rekinów tygrysich.
Łodzie wypływają z plaży wczesnym rankiem, a rekiny widuje się przez cały poranek. Kimud leży około godziny łodzią od wyspy, a stacje czyszczenia znajdują się na głębokości kilkunastu metrów. W ciągu dnia warto zejść przy wyspie Gato: maksymalna głębokość to około 22–24 metrów, a w tunelu spotkacie rekiny białopłetwe rafowe.
Na wyspę dojeżdża się z Cebu autobusem lub vanem do portu Maya, co zajmuje cztery–pięć godzin, a stamtąd łodzią w około pół godziny. Ostatnie łodzie z Maya na wyspę odpływają późnym popołudniem, więc podróż z Cebu najlepiej zacząć rano. Operatorzy z wyspy podają, że nurkowanie z rekinami lisimi jest możliwe przez cały rok.

Najlepsze miejsca do nurkowania w Malezji
Borneo, wyspy wschodniego wybrzeża i morze pełne życia – Malezja to kraj, w którym nurkowanie w Azji ma wiele twarzy. Na Sabah, w północnej części Borneo, nurkuje się przez większą część roku, a rafy wokół Sipadan, Mabul i Kapalai uchodzą za jedne z najsłynniejszych na świecie. Na wschodnim wybrzeżu półwyspu rządzą natomiast monsuny: wyspy takie jak Tioman są od listopada do lutego praktycznie niedostępne. Dlatego wyprawę do Malezji układa się wokół jednego z dwóch obrazów – Borneo z oknem nurkowym niemal przez cały rok albo sezonowych wysp półwyspu.
Jedno zastrzeżenie dotyczy Sabahu. Wschodnie wybrzeże tego stanu wraz z okolicznymi wysepkami uchodzi za obszar podwyższonego ryzyka – w pobliżu granicy z filipińskim Archipelagiem Sulu mogą działać uzbrojone grupy, a zagrożenie porwaniami dotyczy zwłaszcza wysepek i miejsc nurkowych. Dlatego wyjazd na Sipadan, Mabul i Kapalai omówcie z doradcą Planet Escape jeszcze przed rezerwacją, a jeśli wolicie spokojniejsze wody, wybierzcie wyspy półwyspu, takie jak Tioman. Więcej o całym kraju przeczytacie w artykule o nurkowaniu w Malezji.
Sipadan
Wyobraźcie sobie kolumnę wysoką na 600 metrów, na której szczycie leży wyspa. To Sipadan, wyspa oceaniczna wznosząca się z dna morskiego. Wyspa Sipadan uchodzi za jedno z najsłynniejszych nurkowisk świata, a jej legendę opisujemy w inspiracji Raj pod wodą na Sipadan.
Do najsłynniejszych miejsc należą Barracuda Point, gdzie ławice barrakud tworzą wir wokół nurków, Turtle Tomb – jaskinia, w której znaleziono szkielety żółwi – oraz Hanging Gardens. Pod wodą spotkacie żółwie, rekiny rafowe i ławice dużych ryb.
Dzienny limit zezwoleń jest ograniczony, a rezerwuje się je w biurach Sabah Parks albo przez licencjonowanych operatorów. Sabah Parks wymaga uprawnień Advanced Open Water, a pakiety pobytowe na Mabul i Kapalai zazwyczaj obejmują nurkowania na Sipadanie. Baza wypadowa to Semporna, do której dojeżdża się z lotniska w Tawau – około godziny jazdy. Najlepsza widoczność trwa od marca do października, a pod koniec roku wyspa bywa zamykana dla nurków na około miesiąc – najczęściej mówi się o listopadzie lub grudniu – więc termin wyjazdu ustalcie razem z bazą.

Mabul i Kapalai
Po spektaklu na Sipadanie zwolnijcie tempo i przejdźcie do zupełnie innego świata: makro. Mabul to niewielka wyspa z wioską Bajau, znana z tak zwanego muck divingu – nurkowania na piaszczystym, pozornie ubogim dnie, na którym kryją się niezwykłe stworzenia. Kapalai nie jest właściwie wyspą, lecz piaszczystą mieliznią, na której stoi wioska domków na palach.
Kogo tu spotkacie? Pod pomostami i na piasku mieszkają żabnicowate, ośmiornice pierścieniowate i ryby mandarynki, które najłatwiej wypatrzyć o zmierzchu. Ośmiornice pierścieniowate są jadowite, dlatego obserwuje się je z bezpiecznej odległości i nigdy nie dotyka. To raj dla nurków z aparatem, którzy potrafią godzinę spędzić nad jednym kawałkiem rumoszu.
Mabul jest oddalony od Sipadanu o kilkanaście minut łodzią, a Kapalai o nieco więcej, dlatego oba miejsca łączy się zwykle z wyprawą na Sipadan. Droga prowadzi przez lotnisko Tawau, około godzinę jazdy do Semporny i dalej łodzią. Nurkować można przez cały rok.
Tioman
Chcecie połączyć plażę z pierwszymi zanurzeniami? Tioman to wyspa u wschodniego wybrzeża Malezji, w stanie Pahang, otoczona rafami parku morskiego. Z kontynentu płynie się tu promem z portu Mersing, w Johor, od półtorej do dwóch i pół godziny. Wiele osób zaczyna podróż w Kuala Lumpur, skąd jedzie do portu Mersing. Nurkowiska wyspy należą do parków morskich Pahang, podobnie jak pobliskie Chebeh, Tulai i Labas. Renggis należy do najpopularniejszych miejsc nurkowych, a Chebeh słynie z wachlarzy gorgonii.
Pod wodą spotkacie przede wszystkim rafy z koralami twardymi i miękkimi, żółwie i ławice ryb. To dobre miejsce na pierwsze zanurzenia, bo woda ma w sezonie około 27–29°C.
Najważniejsze jest, kiedy jechać: od listopada do lutego, w czasie monsunu, kursowanie promów i łodzi jest zawieszone, a morze bywa zbyt wzburzone na nurkowanie. Sezon przypada więc mniej więcej od marca do października. Wyspa Tioman jest dobrym kierunkiem na plażowanie połączone z kursem nurkowym. Pięciogwiazdkowy butikowy hotel Japamala leży na zachodnim wybrzeżu wyspy, na terenie parku morskiego, i organizuje nurkowanie. Program łączący wyspę z odkrywaniem kraju znajdziecie w ofercie Kolonialna Malezja z wyspą Tioman.

Najlepsze miejsca do nurkowania w Tajlandii
Pamiętajcie, że Tajlandia ma dwa morza, a w każdym z nich nurkuje się w innej porze roku. Po zachodniej stronie leży Morze Andamańskie z Similanami i słynnymi skałami na południu, po wschodniej – Zatoka Tajlandzka, gdzie rządzi Koh Tao. Przegląd całego kraju znajdziecie w artykule o nurkowaniu w Tajlandii. Temperatura wody wynosi zwykle 27–30°C, a widoczność 15–30 metrów.
Wyspy Similan
Czy wiecie, że park, w którym będziecie nurkować, na pół roku zamyka się dla turystów? Nurkować można w sezonie. Park Narodowy Mu Ko Similan istnieje od 1982 roku i obejmuje jedenaście wysp. Dostępny jest dla nurków od 15 października do 15 maja, a w pozostałych miesiącach, w porze monsunowej, jest zamknięty. Daty co roku ustala urząd parków narodowych. Do parku należą też Koh Bon i Koh Tachai.
Najczęściej nurkuje się tu z rejsów mieszkalnych z Khao Lak, które trwają od dwóch do siedmiu dni. Do najsłynniejszych miejsc należy Elephant Head Rock, a widoczność przekracza często 30 metrów. Do kompletu często dołącza się Richelieu Rock, który leży jednak w sąsiednim parku Mu Ko Surin, około 100 kilometrów na północ – to tam operatorzy najczęściej wymieniają rekiny wielorybie i manty, zwłaszcza w drugiej części sezonu.
Koh Tao
Dopiero zaczynacie przygodę z butlą? Koh Tao to niewielka wyspa Zatoki Tajlandzkiej, na której działa wiele szkół nurkowych. Kurs Open Water, który zajmuje zwykle trzy–cztery dni, wybiera tu wielu początkujących, bo woda jest ciepła, a nurkowiska leżą blisko brzegu.
Doświadczeni nurkowie wypływają na Chumphon Pinnacle, podwodną górę oddaloną o około 40 minut łodzią od wyspy, albo na Sail Rock. Ten ostatni leży między Koh Tao a Koh Phangan, uchodzi za jedno z najlepszych nurkowisk zatoki, a jego skała wystaje kilka metrów ponad wodę; w jej wnętrzu biegnie komin z wejściami na różnych głębokościach. Rekiny wielorybie pojawiają się tu losowo, bez gwarancji.
Najlepsze warunki panują od wiosny do września, kiedy morze jest spokojne i widoczność najlepsza; w październiku i listopadzie przychodzi monsun. Koh Tao nie warto traktować tylko jako bazy kursowej – to także miejsce na plażowanie i snorkeling.

Hin Daeng i Hin Muang
Jesteście gotowi na głębię? Dwie samotne skały daleko od brzegu – tak można streścić Hin Daeng i Hin Muang. Leżą w parku morskim Mu Ko Lanta i odwiedza się je z wyspy Koh Lanta. Hin Muang nazywane jest Purple Rock, od fioletowych miękkich koralowców, którymi porośnięta jest zanurzona skała.
Ściany opadają tu głęboko – w przypadku Hin Muang poniżej 60 metrów – a prądy bywają silne. Operatorzy opisują oba miejsca jako dla zaawansowanych i zalecają uprawnienia Advanced Open Water. Hin Muang ma około 200 metrów długości i 20 metrów szerokości, a limit rekreacyjny to 30 metrów. Wizyta bywa nagrodzona spotkaniem z mantami albo z rekinem wielorybim, choć takie spotkanie nie jest gwarantowane. Sezon nurkowy trwa tu od listopada do kwietnia.
Najlepsze miejsca do nurkowania na Malediwach
Czy da się mieszkać w domku nad wodą i nurkować w tej samej wodzie, tuż pod tarasem? Na Malediwach odpowiedź brzmi: tak. Hotel z własną rafą często wystarcza na pierwsze zanurzenia. Kraj składa się z 26 atoli i 1192 wysp rozciągniętych na długości około 871 kilometrów, a najlepsze nurkowania odbywają się w kanałach między nimi (kandu) i przy podwodnych szczytach zwanych thila. Szczegóły o całym kraju znajdziecie w artykule o nurkowaniu na Malediwach.
Atol Ari Południowy
Marzycie o spotkaniu z największą rybą świata? Rekiny wielorybie spotyka się w Południowym Ari przez cały rok. Wody atolu tworzą morski obszar chroniony, w którym obowiązują ścisłe zasady spotkań z tymi zwierzętami. Przepisy zabraniają kotwiczenia, karmienia i dotykania gatunków chronionych, a łodzie wycieczkowe muszą być zarejestrowane.
Wycieczki do rekinów wielorybich odbywają się z lokalnych wysp, na przykład z Dhigurah, albo z hoteli rozsianych po atolu. Poza rekinami zobaczycie żółwie, ławice ryb rafowych i rekiny rafowe. Spotkania z olbrzymami są możliwe przez cały rok.
Do znanych miejsc nurkowych Południowego Ari należy Kudarah Thila. Wiele hoteli ma własną rafę, więc pierwsze zanurzenia możecie zrobić kilkadziesiąt metrów od brzegu. Na Południowym Ari leży Constance Moofushi, pięciogwiazdkowy hotel około 100 kilometrów od lotniska w Male – lot hydroplanem, który ląduje przy pomoście, trwa 35 minut. Wille na wodzie mają bezpośrednie zejście do morza.

Atol Baa
Pewnie widzieliście zdjęcia setek mant w jednej zatoce – to Hanifaru Bay w Atolu Baa. W szczycie sezonu manty zbierają się tu, żeby żerować na planktonie, i tworzą spiralę pod powierzchnią. Zatoka jest obszarem chronionym, a cały atol należy do rezerwatów biosfery UNESCO. I tu zaskoczenie: nurkowanie z butlą w Hanifaru jest zakazane, można pływać wyłącznie z maską i rurką, tylko z licencjonowanymi przewodnikami. Zatoka ma nieco ponad 20 metrów głębokości, a manty i rekiny wielorybie żerują tuż pod powierzchnią, więc ze snorkelingu nie tracicie niczego.
Manty gromadzą się w zatoce zwykle od maja do listopada. Poza Hanifaru Atol Baa oferuje dobre nurkowanie przez cały rok, a miejsca takie jak Dhonfanu Thila należą do polecanych. Bazą wypadową jest wyspa Dharavandhoo, a rezerwat obejmuje około 75 wysp, z których zamieszkanych jest 13.
Pięciogwiazdkowy Anantara Kihavah Maldives Villas leży na prywatnej wyspie Kihavah, na terenie rezerwatu biosfery UNESCO, 35 minut hydroplanem od lotniska w Male. To dobra baza dla tych, którzy lubią nurkować i snorkelować, ale wolą wieczorem wrócić do komfortu.

Atol Male Północny
Macie mało czasu? Najbliżej lotniska leżą klasyki nurkowania na Malediwach: Atol Male Północny jest niedaleko lotniska Velana, więc to naturalny wybór na krótki wyjazd. Do najsłynniejszych miejsc należą Banana Reef – rafa o długości około 300 metrów – HP Reef, chroniona thila w wąskim kanale z prądem, oraz Lankan Manta Point.
Lankan Manta Point to stacja czyszczenia, gdzie manty rafowe widuje się od maja do listopada. Prądy w kandu bywają silne, co wymaga doświadczenia w nurkowaniu dryfowym. Jeśli ciągnie Was do tych olbrzymów, zajrzyjcie do inspiracji o nurkowaniu z mantami.
Pora spokojnego morza i najlepszej widoczności to grudzień–kwiecień. Z sąsiednim Atolem Male Południowym kojarzą się natomiast Kandooma Thila i wrak Kuda Giri.
Najlepsze miejsca do nurkowania w Indiach
Gdy myślicie o nurkowaniu w Indiach, myślcie o Andamanach – archipelagu na Morzu Andamańskim. Więcej o całym kraju przeczytacie w artykule o nurkowaniu w Indiach.
Andamany
Szukacie raf z dala od utartych tras? Andamany leżą daleko na wschód od indyjskiego wybrzeża, a lot z Chennai lub Kalkuty do Port Blair trwa około dwóch godzin. Dalej płynie się promem na Havelock i Neil. Andamany znane są z białych plaż, ale równie ciekawa jest ich podwodna strona.
Wokół Havelock operatorzy wymieniają Johnny’s Gorge, Dixon’s Pinnacle i The Wall. Pod wodą zobaczycie rafy koralowe i ławice ryb.
Nurkować można przez cały rok, ale najlepszy okres to według operatorów styczeń–kwiecień. Wiza indyjska obowiązuje, a zasady wjazdu na wyspy zmieniają się, dlatego wyjazd najlepiej zaplanować z doradcą Planet Escape. Pięciogwiazdkowy Taj Exotica Resort & Spa leży przy plaży Radhanagar na Havelock; do hotelu dojeżdża się samolotem do Port Blair, a następnie katamaranem i samochodem.
Najlepsze miejsca do nurkowania w Japonii
Japonia kojarzy Wam się z kimonami, kolejami i wiśniami – ale jej południowe wyspy leżą w ciepłym morzu i nurkuje się tam przez cały rok. Pogodę dla całego kraju sprawdzicie w artykule o pogodzie w Japonii.
Okinawa
Wyobraźcie sobie zimę, w której pod wodą krąży stado rekinów młotów. Prefektura Okinawa to archipelag na południu Japonii, z wyspami Kerama, Miyako, Ishigaki i Yonaguni. Rafy wokół wysp Kerama są popularnym celem nurków, a widoczność wynosi tam zwykle ponad 20 metrów. Przy Ishigaki i Kerama wypatruje się żółwi, przy Ishigaki także mant, a przy Yonaguni – stad rekinów młotów, które zimą, od listopada do kwietnia, pojawiają się przy przylądku Irizaki.
Na Yonaguni leży też podwodny „pomnik”, formacja skalna o długości około 100 metrów, której pochodzenie – naturalne czy dzieło człowieka – wciąż budzi spory. W rejonie Miyako warto zejść do Toriike, naturalnego łuku skalnego, a także do pionowej „dziury” o błękitnej barwie.
Temperatura wody waha się od około 21°C w lutym do prawie 30°C w sierpniu, więc zimą potrzebna jest grubsza pianka niż latem. Na Okinawie można nurkować przez cały rok, ale od czerwca do września trzeba liczyć się z ryzykiem tajfunów.

Własny sprzęt czy wypożyczenie – co zabrać na nurkowanie w Azji?
Spakujecie całą szafę czy wszystko wypożyczycie? Odpowiedź zależy od tego, jak często nurkujecie. Dla osoby, która schodzi pod wodę raz–dwa razy w roku, wypożyczenie jest praktyczne i tańsze, bo płaci się tylko za używany sprzęt i nie trzeba martwić się o serwis. Dla nurka regularnego własny sprzęt oznacza dopasowanie, znajomość rozmieszczenia zaworów i długofalową oszczędność.
Najpopularniejsze rozwiązanie wśród podróżujących nurków to hybryda: zabierać lekkie, osobiste elementy – maskę, komputer nurkowy i piankę – a ciężki sprzęt, czyli automat oddechowy, kamizelkę i płetwy, wypożyczać na miejscu. Dzięki temu ograniczacie wagę bagażu i koszty linii lotniczych. Dobrze dopasowana maska to nie kwestia komfortu, lecz bezpieczeństwa – nieszczelna maska potrafi zepsuć nawet najpiękniejsze nurkowanie.
Własny sprzęt wymaga pielęgnacji: automaty oddechowe potrzebują corocznego serwisu, komputery nurkowe wymiany baterii, a butle przeglądów wizualnych. Przy wypożyczeniu serwis i wymianę zużytego sprzętu bierze na siebie baza nurkowa. Własny komputer przydaje się zwłaszcza do kontroli profilu nurkowania, nasycenia azotem i czasu do lotu, co przy kilku nurkowaniach dziennie na rejsie mieszkalnym ma znaczenie.
Przy wyborze pianki pamiętajcie o różnicach między regionami. Na Malediwach, w Raja Ampat czy na Tioman woda ma około 27–30°C i wystarczy cienka pianka, ale w Okinawie zimą spada do około 21°C, więc potrzebna będzie grubsza. Południowa część Parku Narodowego Komodo bywa wyraźnie chłodniejsza od północnej.
Bezpieczeństwo nurkowania w Azji – jak wybrać bazę i o czym pamiętać?
Czy wybierzecie najtańszą bazę, czy tę z najlepszymi opiniami? W nurkowaniu najlepiej wybrać trzecią opcję: bazę, która chętnie odpowiada na pytania. Bezpieczeństwo nurkowania w Azji zaczyna się na lądzie, od wyboru operatora. Organizacja Divers Alert Network zaleca, żeby przed rezerwacją zapytać o serwis sprzętu, testy powietrza w butlach, kwalifikacje kadry, tlen awaryjny i procedury ratunkowe, a także sprawdzić, czy centrum jest afiliowane przy PADI lub SSI i stosuje ich standardy.
Warto zajrzeć też do butli. Powinny regularnie przechodzić przegląd wizualny i próbę ciśnieniową, a daty ostatnich kontroli widać na ich korpusie – poproście przewodnika, żeby pokazał, gdzie. Podobnie na łodzi: nie zakładajcie, że jest tlen awaryjny, tylko zapytajcie wprost, gdzie jest i czy jest zabierany na każdy rejs. Tak samo apteczka, sprzęt łączności i sprzęt ratunkowy – a przede wszystkim załoga, która umie z nich korzystać.
Dobre bazy prowadzą małe grupy, zwłaszcza w prądzie. Przed każdym zanurzeniem słuchajcie odprawy, nurkujcie w granicach swoich uprawnień i nie bójcie się odmówić, jeśli prąd albo stan sprzętu budzą wątpliwości. Rezygnacja to decyzja doświadczonego nurka, a nie powód do wstydu.
Przed kursem czy wyjazdem wypełnicie kwestionariusz medyczny. Twierdząca odpowiedź na niektóre pytania – dotyczące między innymi płuc, serca czy uszu – może oznaczać konieczność oceny lekarskiej. Warto zadbać o nią jeszcze w Polsce, bo na miejscu nie zawsze łatwo trafić do lekarza znającego medycynę nurkową.
Kilka zasad Divers Alert Network wartych zapamiętania: nurkujcie z partnerem i z zabezpieczeniem na powierzchni, używajcie boi sygnalizacyjnej, nie wstrzymujcie oddechu podczas wynurzania i wynurzajcie się z prędkością do 9 metrów na minutę. W wielu odległych miejscach nurkowych komora dekompresyjna znajduje się daleko, dlatego tak ważna jest polisa obejmująca transport medyczny.
Bezpieczeństwo dotyczy też zwierząt i rafy. Nie dotykajcie koralowców ani zwierząt, nie karmcie ryb i zachowujcie odstęp od mant oraz rekinów wielorybich – to gatunki zagrożone, a w wielu parkach morskich odległość reguluje regulamin. Dbajcie o pływalność, żeby płetwy nie łamały koralowców, i wybierajcie kremy z filtrem bezpieczne dla rafy. Hanifaru, gdzie wolno pływać wyłącznie z maską i rurką, pokazuje, że czasem właśnie ograniczenia chronią to, po co tam przyjechaliście.
Ostatni dzień urlopu zostawcie bez nurkowania. Po pojedynczym nurkowaniu bez dekompresji odczekajcie przed lotem co najmniej 12 godzin, a po kilku nurkowaniach w ciągu dnia albo przez kilka dni z rzędu – co najmniej 18 godzin. Wiele standardowych polis turystycznych ogranicza albo wyłącza szkody związane z nurkowaniem, dlatego sprawdźcie, czy ubezpieczenie obejmuje nurkowanie, do jakiej głębokości i czy dotyczy także kursu. Oczywiście, decydując się na podróż z Planet Escape, ubezpieczenie macie w cenie wycieczki – jeśli planujecie nurkowanie, zapytajcie naszego doradcę, w jakim zakresie obejmuje ono zanurzenia.
Najpiękniejsze miejsca do nurkowania w Azji czekają na Was – od indonezyjskich ścian rafy, przez malediwskie kanały, po wrak w Tulamben, do którego wchodzi się z plaży. Gdy kierunek pasuje do Waszych uprawnień i pory roku, a przed lotem zostaje dzień przerwy – pod wodą liczy się już tylko to, co widać przez szybę maski. Wybierzcie swoje miejsce, spakujcie dziennik nurkowań i ułóżcie wyjazd wokół monsunów.

