Podróż poślubna do Maroka

Podróż poślubna do Maroka układa się z kolorów – czerwieni medyn, złota Sahary, błękitu Szafszawanu i bieli Essaouiry. Wycieczka dla nowożeńców do Maroka to riady z cichymi dziedzińcami, hammam dla dwojga, noc w obozie pod gwiazdami i kolacja na dachu – a wszystko w kraju, do którego dolecicie w kilka godzin. Zastanawiacie się, jak połączyć te barwy w jeden wyjazd? Maroko na podróż poślubną to wybór dla par, które wolą ruch od leżaka – ale nie chcą rezygnować z komfortu. Maroko dla par jest łatwiejsze, niż się wydaje, bo odległości da się podzielić na etapy, a każdy etap ma własny charakter. Z tego artykułu dowiecie się, jak zaplanować wyjazd, kiedy jechać, które kierunki wybrać, w jakich hotelach zamieszkać, ile dni zarezerwować i co przeżyć razem, zanim wrócicie do codzienności.

Jak zaplanować podróż poślubną do Maroka?

Podróż poślubna w Maroku wychodzi najlepiej, gdy składa się z trzech aktów. Pierwszy to kilka nocy w riadzie w Marrakeszu, drugi to nocleg w obozie na skraju Sahary, a trzeci to wyciszenie nad Atlantykiem w Essaouirze albo w Górach Atlas. Taki układ pozwala zostać w każdym miejscu na tyle długo, by nie liczyć godzin do następnego przejazdu.

W samym Marrakeszu dobrze sprawdza się podział na dwa nastroje. Pierwsze dwie–trzy noce spędźcie w riadzie w medynie, wśród suków i zabytków, a kolejne dwie w Palmeraie albo w dzielnicy Hivernage, gdzie po intensywnych dniach czekają spokój i basen. Dzięki temu miasto poznacie z obu stron: od zgiełku do ciszy. Marrakesz ma własne lotnisko Marrakesz-Menara i stację kolejową, więc początek i koniec trasy można zaplanować w różnych miastach. Dzięki temu nie będziecie wracać tą samą drogą, a pierwszy dzień po przylocie możecie spędzić w hotelu zamiast w samochodzie.

Odległości w Maroku łatwo zlekceważyć. Z Marrakeszu na pustynię jedzie się 9–10 godzin, dlatego wyprawa do obozu z noclegiem pośrodku trasy zajmuje co najmniej cztery dni w obie strony. Po drodze warto zatrzymać się w Ajt Ben Chaddou, glinianym ksarze oddalonym od Marrakeszu o około cztery godziny jazdy przez przełęcz Tizi n-Tichka. Mniej przystanków oznacza więcej czasu na śniadania bez pośpiechu i wieczory bez zegarka.

Rezerwacje warto robić z wyprzedzeniem. Luksusowy obóz na pustyni zamawiajcie z kilkutygodniowym zapasem, a w sezonie nawet z kilkumiesięcznym, bo najlepsze obozy wyprzedają się najszybciej. Podobnie jest z kameralnymi riadami i hotelami butikowymi, które mają zwykle niewiele pokoi – im mniej pokoi, tym mniej miejsc dla chętnych. Szersze przygotowania do wyjazdu po ślubie opisujemy w poradniku jak dobrze przygotować się do podróży poślubnej.

Wyjazd poślubny w Maroku wymaga kilku formalności, które zajmą Wam mniej czasu niż wybór hotelu, ale zasady warto znać z góry. Polacy nie potrzebują wizy przy pobycie turystycznym do 90 dni, a paszport powinien być ważny przez cały czas pobytu. Od 2019 roku nie wypełnia się już formularzy wjazdowych i wyjazdowych, a lokalną walutą jest dirham marokański (MAD). Wjazd potwierdza pieczęć w paszporcie, a jej brak może oznaczać dodatkową kontrolę przy wyjeździe.

Bezpieczeństwo: w Maroku wystarczy zwykła ostrożność, a trasa z tego poradnika prowadzi przez spokojne, popularne regiony. Omijajcie natomiast południe kraju w rejonie Sahary Zachodniej na wschód od drogi krajowej N1, gdzie trwają działania wojskowe i znajdują się strefy zaminowane. Miejscowości opisane w tekście tych obszarów nie obejmują.

Prawo i obyczaje: przepisy lokalne opierają się częściowo na prawie muzułmańskim. Karane jest przebywanie w miejscu publicznym pod wpływem alkoholu, a za posiadanie narkotyków grozi kara pozbawienia wolności. Karalne są też związki pozamałżeńskie i kontakty jednopłciowe. Niemuzułmanie nie mogą wchodzić do meczetów i fotografować ich wnętrz – wyjątkiem jest meczet Hassana II w Casablance. Warto też okazywać szacunek religii i rodzinie królewskiej. Powszechnie używany jest język francuski, a angielski słyszy się rzadziej, najczęściej wśród młodszych osób.

Zdrowie i ubezpieczenie: szczepienia nie są obowiązkowe przy wjeździe. Unikajcie kontaktu z bezpańskimi zwierzętami, zwłaszcza psami, bo istnieje ryzyko wścieklizny, a wodę pijcie butelkowaną. Opieka zdrowotna dla cudzoziemców jest odpłatna, a Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego w Maroku nie obowiązuje, dlatego wykupcie polisę z wysoką sumą i transportem do Polski. Przed wspinaczką i innymi sportami wysokiego ryzyka sprawdźcie, czy polisa je obejmuje. Lokalne numery alarmowe nie zawsze działają i nie zawsze obsługują języki obce, więc w razie kłopotów kontaktujcie się z organizatorem wyjazdu albo ubezpieczycielem. Oczywiście, decydując się na podróż z Planet Escape, ubezpieczenie macie w cenie wycieczki.

Wybór programu warto zacząć od rozmowy z naszym doradcą, a inspiracji poszukajcie w programie romantycznego Maroka i w propozycji drogi od Marrakeszu po piaski Sahary.

Kiedy jechać na podróż poślubną do Maroka?

Macie już termin ślubu? Zacznijcie właśnie od niego – Maroko ma kilka klimatów naraz i każdy z nich ma swój sezon. Kiedy jechać na podróż poślubną do Maroka, jeśli wesele wypada latem? Wtedy pomyślcie o wybrzeżu albo przesuńcie wyjazd o kilka tygodni. Szerzej o pogodzie piszemy w artykule o pogodzie i temperaturach w Maroku.

Wiosna i jesień (marzec – maj, wrzesień – listopad): to najłatwiejsze okna na szeroką trasę łączącą Marrakesz, Fez, Atlas i Saharę. Jest ciepło, ale bez ekstremalnych upałów, a październik należy do najwygodniejszych miesięcy na podróż przez cały kraj.

Zima (grudzień – luty): to czas mniejszych tłumów i chłodniejszych dni w miastach. Na Saharze od października do kwietnia w dzień jest przyjemnie, od 15°C zimą do około 30°C na początku i na końcu tego okresu, ale zimą po zmroku robi się zimno, więc na noc w namiocie zabierzcie ciepłą kurtkę.

Lato (czerwiec – sierpień): to pora wybrzeża. Wnętrze kraju jest wtedy bardzo gorące, a upał na pustyni bywa tak duży, że wyprawy w ciągu dnia są ryzykowne, dlatego na miesiąc miodowy w tych miesiącach lepiej wybrać Essaouirę i Agadir nad Atlantykiem. Silny, stały wiatr wieje tam w większość popołudni od czerwca do września, co cieszy windsurferów i kitesurferów, a plażowiczom podpowiada osłonę przeciwwiatrową.

Północ i południe: oba kierunki najlepiej wypadają wiosną i jesienią. W Szafszawanie spacery po stromych uliczkach są wtedy przyjemne, a w Ajt Ben Chaddou latem południa bywają wyjątkowo upalne, dlatego gliniane mury warto oglądać w chłodniejszych miesiącach, wcześnie rano albo późnym popołudniem.

Dopasowanie do ślubu: ślub w maju zgra się z wiosną i otwartą trasą na pustynię, a ślub we wrześniu – z początkiem jesiennego okna. Przy weselu w czerwcu, lipcu lub sierpniu warto zaplanować wybrzeże albo przesunąć miesiąc miodowy na jesień, bo wnętrze kraju jest wtedy zbyt gorące na pustynne noclegi.

Ramadan: to ruchome święto, które przesuwa się co roku o 10–11 dni wcześniej, a w 2027 roku przypada mniej więcej od 8 lutego do 9 marca. Hotele i restauracje dla turystów działają, ale część lokali jest w ciągu dnia zamknięta, a życie miast ożywa wieczorem po zachodzie słońca.

Najlepsze kierunki na podróż poślubną w Maroku

Rozłóżcie mapę i wybierzcie kolory – najlepsze kierunki na podróż poślubną w Maroku to osiem różnych scenariuszy. Marrakesz jest czerwony, Sahara złota, Szafszawan błękitny, a Ajt Ben Chaddou ma barwę gliny. Essaouira i Casablanca dają oddech nad Atlantykiem, a Fez dokłada do palety zapach garbarni i ciszę medres. Większość z nich połączycie w jednej podróży, ale nie wszystkie naraz, dlatego przy każdym podpowiadamy, ile nocy zarezerwować.

Marrakesz

Zacznijcie od zachodu słońca nad placem Jemaa el-Fna – właśnie wtedy Marrakesz zmienia scenę: rano to zwykły bazar, a po południu pojawiają się gawędziarze. Wieczorem plac wypełniają rzędy straganów z jedzeniem, muzycy gnawa i akrobaci. UNESCO wpisało plac na listę niematerialnego dziedzictwa, a cała medyna jest na liście Światowego Dziedzictwa od 1985 roku. Miasto założyli Almorawidzi w latach 1070–1072, a czerwone mury i budowle z czerwonego piaskowca dały mu przydomek Czerwonego Miasta. Medyna zajmuje ponad 600 ha i jest otoczona murami o długości około 19 km, więc nawet spacer bez celu zamienia się w wyprawę. Najlepszym punktem orientacyjnym jest meczet Koutoubia z 77-metrowym minaretem, ukończonym pod koniec XII wieku; do wnętrza nie wejdą niemuzułmanie, ale z zewnątrz i z ogrodów obejrzycie go bez przeszkód.

Wśród zabytków wybierzcie dwa–trzy, a nie wszystkie. Medresa Ben Youssefa z XVI wieku to największa szkoła koraniczna w Maroku, a jej dziedziniec zdobią stiuki, rzeźbiony cedr i mozaika zellige. Grobowce Saadyjskie to XVI-wieczna nekropolia dynastii Saadyjczyków, a Pałac Bahia pochodzi z XIX wieku. Spokoju poszukajcie w ogrodzie Majorelle. Suki na północ od placu Jemaa el-Fna to labirynt krytych bazarów podzielonych na cechy rzemieślnicze: osobno sprzedaje się przyprawy, skórę, wyroby z metalu i biżuterię. Dzięki temu łatwo zaplanować zakupy według tematu, a nie błądzić bez celu.

Na odpoczynek zostawcie wieczór w hammamie dla dwojga albo wyprawę na Pustynię Agafay, kamienistą okolicę około 30 km od miasta. Pamiętajcie, że targowanie się w sukach jest normą, a ceny startowe bywają kilkakrotnie wyższe od realnych. Na miasto zarezerwujcie trzy noce.

Dla kogo: dla par, które chcą zacząć podróż od zmysłów: zapachu przypraw, barw i muzyki. Marrakesz to najlepsza baza na początek trasy i dobre miejsce na pierwszy hotel z hammamem.

Sahara (Merzouga)

Ostatnie kilometry drogi kończą się tam, gdzie asfalt ustępuje piaskowi. Merzouga to wioska na skraju wydm Erg Chebbi w południowo-wschodnim Maroku, uznawana za główną bramę na Saharę. Niegdyś była to niezamieszkana oaza i punkt tranzytowy kupców zmierzających do Timbuktu, a dziś wioska jest lokalnym ośrodkiem turystycznym, wzdłuż którego ciągną się hotele i oberże. Wydmy, jedne z najwyższych w Maroku, sięgają około 150 m, a ich barwa zmienia się z pomarańczowozłotej w głęboką czerwień o zachodzie słońca.

Klasyczny scenariusz dla par to przejażdżka na wielbłądach o zachodzie słońca do obozu na pustyni. Do wyboru macie tradycyjne namioty berberyjskie z koziej wełny albo obozy luksusowe, a po zmroku nad obozem rozpościera się gwiaździste niebo. W Khamlii, wiosce oddalonej o około 15 minut od Merzougi, usłyszycie muzykę gnawa, którą grają potomkowie dawnych niewolników z Afryki Subsaharyjskiej. Erg Chebbi nie jest jedynym polem wydmowym, które wybierają pary. Dzikszą alternatywą jest Erg Chigaga, a wybór zależy od tego, czy wolicie wydmy tuż przy wiosce z hotelami i oberżami, czy większą dzikość. W obu przypadkach obóz warto rezerwować z wyprzedzeniem, bo najlepsze szybko się wyprzedają.

Na obóz zarezerwujcie dwie noce, bo po dniu za kółkiem warto zostać na pustyni jeszcze jeden wieczór i jeden poranek.

Dla kogo: dla par, które nie boją się długiej drogi i chcą w zamian dostać noc, jakiej nie da żadne miasto.

Essaouira

Po pustyni czas na oddech – a Essaouira oddycha wiatrem. Dawny Mogador leży na atlantyckim wybrzeżu około 180 km od Marrakeszu, a jego medyna trafiła na listę UNESCO w 2001 roku. Miasto odbudowywano od 1765 roku według planu francuskiego architekta Theodore’a Cornuta, dlatego – inaczej niż w innych marokańskich medynach – ulice układają się tu w regularną siatkę, a całość obejdziecie pieszo. Medyna Essaouiry to najlepiej zachowany przykład XVIII-wiecznego miasta fortecznego, w którym europejska architektura wojskowa spotyka się z marokańską kulturą medyn. Elewacje są biało-niebieskie, a przez lata miasto było ważnym portem handlowym łączącym Maroko z Europą. Najładniejszy widok na ocean daje Skala de la Kasbah, platforma nad wodą z rzędem hiszpańskich armat. W porcie niebieskie drewniane łodzie wyładowują świeży połów, a w pobliżu zjecie rybę prosto z grilla. Wiatr uczynił z Essaouiry jedno z najlepszych miejsc w Maroku do windsurfingu i kitesurfingu, a na pozostałych czeka plaża na południe od medyny.

W czerwcu odbywa się tu festiwal Gnaoua World Music, organizowany od 1998 roku i uznawany za jeden z największych festiwali muzycznych Afryki. Muzyka gnawa trafiła w 2019 roku na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO – jeśli szukacie ciszy, wybierzcie inny miesiąc. Więcej inspiracji znajdziecie w artykule o największych atrakcjach Essaouiry.

Dla kogo: dla par, które po trasie przez miasta i pustynię chcą kilku dni bez pośpiechu, z rybą na talerzu i oceanem za oknem. Dwie–trzy noce dobrze zamkną wyjazd.

Szafszawan

Gdybyście mieli wybrać jeden kolor Maroka – wielu wskazałoby błękit. Szafszawan leży w górach Rif i zawdzięcza nazwę dwóm szczytom nad miastem, bo w lokalnym dialekcie „chaoua” znaczy „rogi”. Założył go w 1471 roku jako niewielką fortecę przeciw Portugalczykom Moulay Ali ibn Raszid, a w latach 1920–1956 miasto leżało w hiszpańskim protektoracie, dlatego wielu mieszkańców mówi do dziś po hiszpańsku. Spokojna atmosfera miasta to zasługa nie tylko koloru: koty drzemią na schodach, a przy placu Uta el Hammam kawiarnie zachęcają do obserwowania codzienności. Niemal każda ściana, schody i drzwi w starej medynie mają odcienie błękitu, od bladego po głęboki indygo. Najpopularniejsze wyjaśnienie wiąże ten kolor z żydowskimi rodzinami, które osiedliły się tu w latach 30. XX wieku i uznały błękit za symbol nieba; według innych wersji chodziło o odstraszanie komarów i chłodzenie domów. Na placu Uta el Hammam stoi kasba z ogrodem i muzeum etnograficznym, a obok Wielki Meczet z ośmiobocznym minaretem. Warto zajrzeć też do źródła Ras el Ma. Medynę zwiedza się pieszo, a uliczki pną się w górę, więc wygodne buty są tu ważniejsze niż elegancki strój.

Miasto nie ma lotniska ani kolei, więc dojedziecie tu wyłącznie drogą: z Tangeru to około 115 km i 2–2,5 godziny, a z Fezu około 200 km i 3,5–4 godziny. Jedna noc wystarcza na medynę i kasbę, a przy dwóch spokojnie dołożycie całodniową wycieczkę do wodospadów Akchour w parku narodowym Talassemtane.

Dla kogo: dla par, które lubią spacery bez planu i zdjęcia o świcie, a hotele wybierają według widoku, nie rozmiaru.

Ajt Ben Chaddou

Z daleka wygląda jak miasto ulepione z piasku – i to nie pomyłka. Ajt Ben Chaddou to ksar, czyli obronna wioska z glinianych budynków za murami, na dawnym szlaku karawan między Saharą a Marrakeszem, na zboczu nad doliną Ounila. UNESCO wpisało go na listę w 1987 roku jako jeden z najlepiej zachowanych przykładów południowomarokańskiej architektury glinianej. Miejsce jest zamieszkane od około tysiąca lat, ale większość budynków, które widać dziś, pochodzi z XVII wieku i późniejszych, a nie z XI wieku, jak często podają przewodniki. Ksar od ponad pół wieku służy kinu za plener: kręcono tu między innymi „Lawrence’a z Arabii”, „Mumię”, „Gladiatora” i „Grę o tron”. Ksar jest nadal zamieszkany, dlatego nie ma tu jednej oficjalnej bramy biletowej, a zwiedzanie przypomina raczej spacer po wiosce niż wizytę w muzeum.

Najlepiej przyjechać wcześnie rano albo późnym popołudniem, gdy światło jest najłagodniejsze, a autobusy wycieczkowe jeszcze nie dojechały albo już odjechały. Najwygodniej dojechać do ksaru samochodem z Uarzazat (około 30 km) albo w drodze z Marrakeszu na pustynię.

Dla kogo: dla par, które wolą ruiny od hoteli, a wspólną wspinaczkę od leżaka. To przystanek dla tych, którzy jadą na pustynię i nie chcą przejechać obok historii.

Agadir

Jeśli trasa po medynach zostawi Was z potrzebą plaży – Agadir jest odpowiedzią. To jeden z największych kurortów nadmorskich Maroka, miasto odbudowane po trzęsieniu ziemi z lutego 1960 roku. Dziś ma około 300 dni słońca w roku i około 10-kilometrowy pas złotego piasku z promenadą pełną kawiarni i lodziarni, a nad miastem góruje kasba Oufella, XVI-wieczna twierdza, którą to trzęsienie w większości zniszczyło. Rano zajrzyjcie do Souk El Had, ogrodzonego targu z kilkunastoma bramami, gdzie sprzedaje się przyprawy, ceramikę, warzywa i meble marokańskie, a olej arganowy i pastę amlou miele się na oczach kupujących. Na plaży możecie wypożyczyć leżak, skuter wodny albo deskę surfingową, a nawet przejechać się na wielbłądzie. Wieczorem warto przejść się do mariny, gdzie nadbrzeżne kawiarnie serwują świeże owoce morza, a z pomostu wypływają rejsy o zachodzie słońca.

Agadir leży około 460 km drogą na południe od Casablanki, nad Atlantykiem. Wystarczą dwie noce.

Dla kogo: dla par, które po pustyni i medynach chcą kilku dni na leżaku, bez planu i bez budzika. To najłatwiejszy kierunek na plażowe zakończenie podróży.

Casablanca

Casablanca rzadko wygrywa plebiscyt na romantyczną stolicę Maroka, ale ma kilka argumentów. To największe miasto kraju, liczące ponad trzy miliony mieszkańców, i jego główna brama lotnicza. Jeden dzień wystarcza na najważniejsze miejsca: Meczet Hassana II, dzielnicę Habous, art deco w centrum i zachód słońca na nadmorskiej promenadzie Corniche w Ain Diab. Meczet Hassana II, ukończony w 1993 roku, stoi częściowo nad oceanem i ma jeden z najwyższych minaretów na świecie. To jeden z nielicznych meczetów w Maroku, który niemuzułmanie mogą zwiedzać na wycieczkach z przewodnikiem poza porami modlitw. Dzielnicę Habous zbudowano w latach 30. XX wieku jako nową medynę, ze spokojnymi arkadami, księgarniami, straganami z oliwkami i cukierniami.

Stara medyna jest niewielka w porównaniu z medynami Fezu czy Marrakeszu, a wchodzi się do niej przez Bab Marrakech. W środku dominują codzienne stragany, a nie sklepy z rękodziełem, więc to raczej spacer dla ciekawych życia miasta niż dla łowców pamiątek. Wielka Casablanca liczy ponad 4,27 mln mieszkańców i jest najludniejszą aglomeracją Maghrebu, a port należy do największych sztucznych portów Afryki.

Wieczór zakończcie w Rick’s Café, restauracji otwartej w 2004 roku przez byłego amerykańskiego dyplomatę w odrestaurowanej rezydencji z lat 30. przy murach starej medyny. Gra tu fortepian, kuchnia łączy francuskie i marokańskie smaki, a stolik trzeba zarezerwować z wyprzedzeniem. Ciekawostka dla miłośników kina – nie, „Casablanki” nie kręcono w Casablance, a Rick’s Cafe ma z lokalem z filmu wspólną jedynie nazwę.

Dla kogo: dla par, które zaczynają lub kończą trasę w mieście i chcą jednego eleganckiego wieczoru. Wystarczy jedna noc.

Fez

Cesarski Fez otwiera się jak księgę – strona po stronie. To dawna stolica Maroka, która do dziś zachowała status kulturalnego i duchowego centrum kraju i liczy ponad milion mieszkańców. Miasto założyli Idrysydzi w latach 789–808, a Fez el-Bali, najstarsza część medyny obok młodszej dzielnicy Fes Jdid, jest na liście UNESCO od 1981 roku. To jedna z najrozleglejszych i najlepiej zachowanych historycznych dzielnic świata arabsko-muzułmańskiego, z kilkoma tysiącami uliczek i bez ruchu samochodowego. Od strony nowego miasta do medyny wchodzi się przez Bab Boujloud, bramę z 1913 roku, niebieską na zewnątrz i zieloną od środka. Zajrzyjcie do medresy Bou Inania z lat 1350–1355, z rzeźbionym cedrem, stiukami i zellige; to wyjątek wśród marokańskich medres, bo ma pełny minaret i wolno ją zwiedzać niemuzułmanom. W Fezie działa też Uniwersytet Al-Karawijjin, założony w 859 roku przez Fatimę al-Fihri i uznawany za najstarszą na świecie nieprzerwanie działającą instytucję nadającą stopnie naukowe. Garbarnie Chouara, największą z trzech czynnych garbarni medyny i jedną z najstarszych na świecie, obejrzycie z tarasów okolicznych sklepów skórzanych. Przy wejściu dostaniecie gałązkę mięty przeciw intensywnemu zapachowi, a za udostępnienie tarasu wypada zostawić napiwek. Najciekawiej jest rano, gdy garbarnia jest najbardziej aktywna. Tutaj kolory Maroka powstają w kadziach. Skóry przechodzą przez kadzie oczyszczające, a potem są barwione naturalnymi barwnikami, wśród których są indygo, szafran i henna. Tradycyjne metody praktycznie nie zmieniły się od wieków, a w sklepach wokół kupicie wyroby ze skór wyprawionych właśnie tu; ceny się negocjuje, a sprzedawcy chętnie opowiadają o procesie. Na Fez zarezerwujcie dwie noce.

Dla kogo: dla par, które lubią historię i zgiełk medyny, a wieczory spędzają w ciszy pałacowych dziedzińców. Fez pasuje do trasy łączącej północ z Marrakeszem.

Polecane hotele na miesiąc miodowy w Maroku

Wybierając nocleg, patrzcie w górę – w Maroku najpiękniejsze są dachy. Polecane hotele na miesiąc miodowy w Maroku to w większości kameralne riady i pałace z tarasami, hammamami i patio, a nie wielkie kompleksy. Riad to tradycyjny dom miejski zbudowany wokół dziedzińca z ogrodem i fontanną, w hotelach często z tarasem na dachu i basenem. Poniższe adresy obejmują całą trasę, od Atlasu po Atlantyk. Przy rezerwacji zwracajcie uwagę na kategorię pokoju: widok bywa ważniejszy niż metraż. Inne obiekty opisujemy w artykule o hotelach w Maroku.

Kasbah Tamadot, Asni

Kasbah Tamadot to hotel w Maroku, w którym zaraz po przebudzeniu widzicie najwyższy szczyt Atlasu. Znajduje się w Górach Atlas koło Asni, około godziny jazdy samochodem na południe od Marrakeszu, a jego nazwa oznacza w języku berberyjskim łagodną bryzę. Obiekt oferuje 37 pokoi, riadów, namiotów i apartamentów, w tym namioty berberyjskie z wolnostojącą wanną i riady z prywatnym basenem, i ma trzy klucze Michelin. Na terenie kompleksu znajdują się baseny, korty tenisowe i spa, a w okolicy czekają wycieczki piesze, rowerowe i na mułach. To propozycja dla tych, którzy po medynach chcą ciszy z widokiem na góry.

Royal Hideaway Casablanca, Casablanca

Royal Hideaway Casablanca to pięciogwiazdkowy hotel w Casablance, w którym początek lub koniec trasy zyskuje miejską oprawę. Położony w centrum, kilka minut od dworca Casa-Port, ma 310 pokoi i apartamentów na 17 piętrach. Na Gości czeka sześć przestrzeni gastronomicznych, spa, odkryty basen i centrum fitness. To propozycja dla tych, którzy chcą przed lotem lub zaraz po nim zatrzymać się w komforcie, blisko dworca i miasta.

Palais Faraj Suites & Spa, Fez

Palais Faraj Suites & Spa to luksusowy hotel w Fezie, urządzony w stylu XIX-wiecznego pałacu marokańskiego. Położony na wzgórzu na skraju medyny, kilka kroków od Pałacu Glaoui, zapewnia widok na stare miasto. Obiekt oferuje apartamenty w kilku kategoriach, a na jego terenie znajdują się Essencia Spa z hammamem, basen odkryty i siłownia. Za gastronomię odpowiada restauracja L’Amandier. To propozycja dla tych, którzy po zgiełku medyny chcą wrócić do ciszy pałacowego dziedzińca.

Heure Bleue Palais, Essaouira

Heure Bleue Palais to hotel w Essaouirze, którego nazwa po francusku oznacza błękitną godzinę, czyli chwilę tuż po zachodzie słońca. Pięciogwiazdkowy hotel butikowy z grupy Relais & Châteaux mieści się w dawnym pałacu paszy, przy murach obronnych medyny, a pokoje otaczają patio z fontanną. Obiekt oferuje 33 pokoje i apartamenty oraz trzy restauracje, w tym sezonową SAMA na dachu. Do dyspozycji macie spa z hammamem z czarnego marmuru i podgrzewany basen na tarasie z widokiem na medynę i ocean. To propozycja dla tych, którzy błękitną godzinę chcą spędzić na dachu nad Atlantykiem.

Almaha Marrakech, Marrakesz

Almaha Marrakech to luksusowy riad w Marrakeszu, w którym 13 pokoi i apartamentów ma własne tarasy z widokiem na medynę. Pięciogwiazdkowy butikowy obiekt znajduje się w historycznej dzielnicy Kasbah, 200 m od Grobowców Saadyjskich i w pobliżu Pałacu Bahia oraz placu Jemaa el-Fna; zaprojektował go belgijski architekt Charles Kaisin. Na terenie obiektu znajdują się podgrzewany basen, restauracja z kuchnią marokańską i międzynarodową oraz spa Les Bains Almaha z tradycyjnym hammamem. Wieczory kończą się w barze na dachu Bidaya. To propozycja dla tych, którzy szukają kameralności w środku medyny.

La Sultana Oualidia, Oualidia

La Sultana Oualidia to kameralny hotel butikowy nad laguną w Oualidii, na atlantyckim wybrzeżu między El Jadidą a Safi, w miejscu znanym z hodowli ostryg. Budynek w stylu mauretańskiej twierdzy otaczają ogrody z palmami i jakarandą, a każdy z 12 pokoi i apartamentów ma prywatny taras z jacuzzi i opiekę kamerdynera; Treehouse Suite mieści się w koronie drzewa. Do dyspozycji macie spa z krytym podgrzewanym basenem, hammamem i sauną oraz odkryty basen z jacuzzi z wodą morską, a na prywatnym pomoście działa The O Bar. To propozycja dla tych, którzy po Marrakeszu chcą ciszy laguny.

Riad Chbanate, Essaouira

Riad Chbanate to kameralny riad w medynie Essaouiry, urządzony w tradycyjnym domu marokańskim z fontanną i ogrodem otwartym na niebo. Znajduje się około pięciu minut pieszo od plaży. Obiekt oferuje osiem apartamentów, z których każdy jest inaczej urządzony i ma kominek oraz głęboką marmurową wannę, a na tarasie na dachu czeka jacuzzi z widokiem na zachód słońca. Na życzenie hotel organizuje transfer z lotniska w Marrakeszu. To propozycja dla tych, którzy lubią mieszkać jak w domu, tylko z fontanną.

La Sultana Marrakech, Marrakesz

La Sultana Marrakech to pięciogwiazdkowy hotel butikowy w dzielnicy Kasbah, w medynie wpisanej na listę UNESCO, niedaleko placu Jemaa el-Fna. Obiekt oferuje 28 pokoi i apartamentów, każdy inny, ozdobiony dziełami sztuki i przedmiotami kolekcjonerskimi. Na terenie kompleksu znajdują się spa z hammamem i podgrzewany basen, a na tarasie dachowym o powierzchni 2000 m² z widokiem na suki, minaret meczetu Koutoubia i ośnieżone szczyty Atlasu restauracja La Table du Souk serwuje marokańskie jedzenie uliczne. To propozycja dla tych, którzy wieczór chcą zakończyć kolacją pod gwiazdami.

Ile dni zaplanować na miesiąc miodowy w Maroku?

IIe dni zaplanować na miesiąc miodowy w Maroku, zależy głównie od tego, czy Sahara wchodzi do planu. Minimum to 7–8 dni, a najlepiej wychodzi 9–10 dni. Ponad dwa tygodnie to dla klasycznej trasy za dużo, chyba że dołożycie dni plażowe w Essaouirze.

7–8 dni: trzy elementy w pigułce. Tydzień wystarcza na Marrakesz (2–3 dni), Saharę z noclegiem w obozie (minimum cztery dni w obie strony, licząc nocleg po drodze) i jedno dodatkowe miejsce: Fez, Szafszawan albo Essaouirę. Taki układ wymaga zwartego planu i niewielu przesiadek.

9–10 dni: to wersja z oddechem. Pozwala dodać wybrzeże albo Góry Atlas bez pośpiechu. Przykładowy podział to 3 noce w Marrakeszu, 2 noce na pustyni i 2–3 noce w Essaouirze albo w Atlasie, a po drodze przystanek w Ajt Ben Chaddou. Zacznijcie od medyny i hammamu, potem ruszcie na południe przez Atlas, a ostatnie dni spędźcie nad oceanem, gdzie wiatr i ryba na grillu pozwolą rozładować wrażenia.

Dwa tygodnie: mają sens wtedy, gdy chcecie dołożyć miasta cesarskie i północ albo długie dni nad oceanem. Wtedy lepiej zarezerwować kilka dłuższych pobytów niż codzienne przeprowadzki. Gotowe układy znajdziecie w naszych programach, na przykład w propozycji Maroko w najlepszym wydaniu.

Ile nocy w którym miejscu: Marrakesz zasługuje na trzy noce, pustynia na dwie, a wybrzeże lub góry na dwie–trzy. Fez i Szafszawan wymagają po jednej–dwóch nocy, Agadir dwóch–trzech, a Casablanca jednej. Dzięki temu łatwo policzyć, ile dni zajmie wybrana trasa.

Do liczby dni dodajcie czas na samą podróż z Polski, bo pierwszy i ostatni dzień rzadko nadają się do zwiedzania. Dobrze też zostawić jeden wieczór bez planu, nawet jeśli mapa podpowiada kolejne miejsce.

Atrakcje dla par w Maroku – co warto przeżyć?

Atrakcje dla par w Maroku to hammam o zmroku, kolacja na dachu, noc na wydmach i poranek w uliczkach, w których nikogo jeszcze nie ma. Pozostałe pomysły opisujemy w artykule o najlepszych atrakcjach w Maroku.

Hammam dla dwojga w Marrakeszu: w Maroku hammam to tradycyjny rytuał, a wersja dla dwojga jest jego spokojniejszym wariantem. Zabieg dla par w medynie lub w dzielnicy Gueliz łączy zwykle peeling, glinkę i masaż. Wieczorem, po całym dniu w sukach, trudno o lepszy sposób na to, by zwolnić. Hammam znajdziecie też bez wychodzenia z hotelu. Spa z tradycyjnym hammamem mają między innymi Almaha Marrakech, La Sultana Marrakech i Heure Bleue Palais w Essaouirze.

Noc w obozie na Saharze: kolacja na wydmach, rozgwieżdżone niebo i poranek, w którym światło wspina się po piasku, to powód, dla którego warto pokonać drogę z Marrakeszu. Do wyboru macie tradycyjne namioty albo obozy luksusowe, więc poziom komfortu dobierzecie do siebie. Wieczór zacznijcie od przejażdżki na wielbłądach o zachodzie słońca, a rano obejrzyjcie wschód słońca nad wydmami. Zimą noce bywają zimne, dlatego spakujcie ciepłe ubrania, a po drodze zajrzyjcie do Khamlii, wioski znanej z muzyki gnawa.

Zachód słońca na Pustyni Agafay: jeśli na Saharę brakuje Wam dni, Agafay jest szybszą wersją pustyni. Kamienista okolica leży około 30 km od Marrakeszu, a zachód słońca nad księżycowymi wzgórzami kończy się tu kolacją w prywatnym namiocie berberyjskim. To popularna opcja na jeden wieczór dla par, które chcą poczuć odległość od miasta bez długiej drogi.

Kolacja na dachu nad medyną: w Marrakeszu najlepszą scenę na wspólny wieczór wyznaczają dachy. Popołudnie w sukach, zachód słońca nad placem Jemaa el-Fna, a potem kolacja na tarasie z widokiem na plac to scenariusz, który sprawdza się od lat. Wieczorem plac wypełnia się dymem z grilli, bębnami i straganami z jedzeniem. Z hotelowych tarasów szczególnie dobrze wypadają dwa. Taras La Sultana Marrakech ma 2000 m² i widok na suki, minaret Koutoubia i ośnieżone szczyty Atlasu, a bar na dachu Bidaya w Almaha Marrakech pokazuje medynę i góry Atlas.

Cisza w medresie Bou Inania: w Fezie najlepszą ucieczką od zgiełku medyny jest medresa Bou Inania z lat 1350–1355, największa i najbardziej rozbudowana medresa miasta z czasów Marynidów. Rzeźbiony cedr, stiuki i zellige tworzą wnętrze, w którym tempo spaceru samo zwalnia. Jako wyjątek wśród medres marokańskich ma pełny minaret i jest otwarta dla niemuzułmanów, więc możecie obejrzeć ją razem.

Poranek w ogrodzie Majorelle: zacznijcie dzień od ogrodu, który ma własny odcień niebieskiego. Ogród Majorelle to oaza z bambusami, którą założył francuski malarz Jacques Majorelle. Od 1980 roku należał do Yves’a Saint Laurenta i Pierre’a Berge, którzy go odrestaurowali i zostawili otwartym dla zwiedzających. Charakterystyczny niebieski nosi nazwę błękitu Majorelle’a, a w dawnym atelier znajduje się dziś muzeum kultury berberyjskiej, obok którego stoi muzeum YSL.

Wspinaczka na agadir: na szczyt ksaru w Ajt Ben Chaddou, do dawnego obronnego spichlerza zwanego agadir, wejdziecie spokojnym tempem. To jedna z niewielu atrakcji, które da się przejść razem i jednocześnie zasłużyć na odpoczynek. Z góry rozciąga się widok na okolicę, a o właściwej porze dnia światło dodatkowo wydobywa barwę gliny.

Poranek w niebieskim mieście: Szafszawan najlepiej smakuje rano, zanim zjawią się wycieczki, bo wtedy światło do zdjęć jest najlepsze, a uliczki niemal puste. Usiądźcie w kawiarni przy placu Uta el Hammam i dajcie sobie czas na bezcelowe spacery po błękitnej medynie. Pod wieczór wejdźcie na wzgórze do hiszpańskiego meczetu na wschód od miasta, skąd widać całą niebieską medynę o zachodzie słońca. To klasyczny punkt widokowy, a dla par chyba najlepsza pora dnia w tym mieście.

Dzień przy wodospadach Akchour: jeśli w Szafszawanie zostajecie dwie noce, drugi dzień warto poświęcić na całodniową wycieczkę do wodospadów Akchour w Parku Narodowym Talassemtane. To dobra odmiana po uliczkach medyny: zamiast schodów i zaułków macie szlak, a zamiast zdjęć na niebieskim tle – krajobraz gór Rif. Na wyjazd zabierzcie wygodne buty i zapas wody, a wieczorem wróćcie do miasta na herbatę.

Spacer po arkadach Habous: w Casablance warto wybrać się do dzielnicy Habous, zbudowanej w latach 30. XX wieku jako nowa medyna. Zamiast zgiełku suków znajdziecie tu spokojne arkady, księgarzy, stragany z oliwkami i cukiernie. To dobry pomysł na popołudnie przed wieczorem w Rick’s Café.

Wieczór na murach Essaouiry: Skala de la Kasbah w Essaouirze to najlepsze miejsce na wieczorny spacer: ocean, rząd hiszpańskich armat i biało-niebieskie mury miasta. Potem zejdźcie do portu w Essaouirze, gdzie niebieskie łodzie wyładowują świeży połów, a ryba z grilla trafia na talerz prawie prosto z kutra. To najprostsza kolacja podróży i jedna z najlepszych.

Kolacja w Rick’s Cafe: Casablanca zasługuje na jeden elegancki wieczór. Rick’s Cafe, z fortepianem i kuchnią francusko-marokańską, to dobre miejsce na ostatnią kolację podróży, a stolik warto zarezerwować z wyprzedzeniem. Po kolacji przejdźcie się promenadą Corniche w Ain Diab, wśród klubów plażowych, kawiarni i restauracji. Z promenady widać minaret Meczetu Hassana II.

Czy warto wybrać się na romantyczny wyjazd do Maroka?

Czy warto jechać do Maroka w podróż poślubną? Warto – jeśli pierwszy wspólny wyjazd ma być podróżą przez kolory, zapachy i krajobrazy, a nie samym leżakowaniem. Romantyczny wyjazd do Maroka zapewnia świece w dziedzińcach riadów, prywatne obozy na Saharze, spa i hammamy dla dwojga oraz różnorodne krajobrazy po kilkugodzinnym locie z Polski. To kierunek, który nie nudzi się po trzech dniach, bo każde miasto pokazuje inną twarz.

Maroko to wyjazd poślubny o trzech tempach: Marrakesz jest gęsty od zapachów i dźwięków, pustynia cicha i szeroka, a wybrzeże leniwe i wietrzne. Dobrze ułożona trasa pozwala przejść przez wszystkie trzy bez poczucia, że wyjazd poślubny zamienił się w maraton.

Maroko na miesiąc miodowy ma jednak swoje reguły. Drogi bywają długie, targowanie się w sukach jest codziennością, a latem w głębi kraju panuje upał, więc dobrze dopasować termin do trasy. Jeśli marzycie wyłącznie o leżaku i ciepłym morzu, zajrzyjcie do artykułu o najlepszych wyspach na podróż poślubną, a Maroko zostawcie na wyjazd z ciekawością.

Ta podróż pasuje do par, które lubią zmianę scenerii: jednego dnia medynę i dachy, następnego pustynię, a potem ocean. Mniej odpowiada tym, którzy marzą o tygodniu w jednym hotelu z basenem, bo odległości między miejscami wymagają kilku przejazdów. Jeśli do Maroka jedziecie na 7–10 dni, najlepiej wybrać trzy punkty: Marrakesz, pustynię i wybrzeże albo góry, a pozostałe miasta zostawić na drugi raz.

Jest jeszcze kalendarz Waszego wesela. Jeśli wesele wypada latem, pamiętajcie, że w Maroku to czas wybrzeża, nie pustyni. Ślub w czerwcu lub w sierpniu warto więc połączyć z Essaouirą i Agadirem albo przesunąć wyjazd na wrzesień lub październik, kiedy upał słabnie i trasa na pustynię jest znów wygodna. Maroko romantycznie wygląda najlepiej wiosną i jesienią. Maroko dla nowożeńców to podróż, którą najlepiej zacząć od wyboru trzech miejsc i jednej pory roku. Zajrzyjcie też do fotorelacji z podróży po Maroku, by zobaczyć, jak wyglądają te kolory na zdjęciach.

Czerwień Marrakeszu o zmierzchu, złoto wydm o świcie i błękitna uliczka w Szafszawanie to obrazy, które zostają na długo po powrocie do domu. Wyjazd poślubny do Maroka nie wymaga pośpiechu, dlatego zostawcie w programie kilka wieczorów bez planu, a resztę chętnie pomożemy ułożyć. Życzymy udanej podróży i wielu wspólnych zachodów słońca.