Tanzania

Informacje ogólne

Strefa czasowa

GMT + 3

Stolica

Dodoma

Język

suahili oraz angielski

Waluta

szyling tanzański (TZS), który dzieli się na 100 centów

1 USD = 2675 TZS
1 EUR = 2917,64 TZS
1 PLN = 686,25 TZS

Aktualny kurs walut można sprawdzić na stronie NBP: https://nbp.pl/statystyka-i-sprawozdawczosc/kursy/tabela-a/

Powierzchnia

947 303 km2

Populacja

67,46 mln

Informacje praktyczne

Informacje wizowe i opłaty lotniskowe

Obywatele RP udający się w podróż do Tanzanii muszą posiadać wizę turystyczną, którą można wyrobić za pośrednictwem strony internetowej https://visa.immigration.go.tz/ (czas oczekiwania to ok. 2 tygodnie, dlatego nie zostawiajcie tego na ostatnią chwilę), w ambasadzie Tanzanii w Berlinie (Polska podlega kompetencji terytorialnej tej ambasady) oraz na samym przejściu granicznym, w porcie lotniczym, co jednak wiąże się z oczekiwaniem co najmniej 2–3 godziny. Koszt wizy wynosi 50 USD. Do uzyskania wizy niezbędne jest posiadanie paszportu ważnego 6 miesięcy od planowanej daty powrotu. Dodatkowo opuszczając Zanzibar należy uiścić opłatę wyjazdową w wysokości 50 USD (część linii lotniczych opłatę tą zawiera w cenie biletów).

Biuro Podróży nie ponosi odpowiedzialności za nieotrzymanie wizy do kraju, w którym odbywa się impreza turystyczna, oraz krajów tranzytowych. Zdobycie wizy leży w 100% po stronie uczestników wyjazdu.

Szczepienia

Przed udaniem się w podróż do Tanzanii zaleca się szczepienia przeciwko błonicy i tężcowi, durowi brzusznemu oraz wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B, a także polio, przeciwko któremu można zaszczepić się razem ze szczepieniem na błonicę i tężec, decyzja o szczepieniu pozostaje do indywidualnej decyzji podróżnego. Na terenie Tanzanii występuje zagrożenie malarią – należy pamiętać o profilaktyce przeciwmalarycznej, przede wszystkim w postaci repelentów. Mimo że w Tanzanii nie występuje żółta gorączka, od podróżujących z rejonów endemicznego występowania tej choroby (niektóre kraje Afryki i Ameryki Południowej) w wieku ≥ 1 roku życia wymaga się okazania potwierdzenia szczepienia (dotyczy to również podróżnych w tranzycie >12 godzin na lotniskach krajów endemicznego występowania żółtej gorączki). Potwierdzenie szczepienia powinni posiadać także podróżni przemieszczający się pomiędzy Tanzanią kontynentalną a Zanzibarem i na odwrót. Przy szczepieniu przeciw żółtej gorączce wydawane jest Międzynarodowe Świadectwo Szczepień (International Certificate of Vaccination) potwierdzające przyjęcie szczepionki.

Napiwki

W Tanzanii pozostawianie napiwków za obsługę jest powszechnie przyjęte. Często w większych restauracjach z góry dolicza się 10% opłaty serwisowej do rachunku, jednak mimo to warto dodatkowo nagrodzić dobrą obsługę kilkoma szylingami. Zwyczajowo napiwek wręcza się bagażowemu i pokojówce w hotelu. W Tanzanii napiwek to znacząca część wynagrodzenia kierowcy/przewodnika/kucharza podczas safari. Przyjęte jest, że napiwki wręcza się na koniec wycieczki, jeżeli jest się zadowolonym z usługi. Standardowy napiwek dla kierowcy/przewodnika to ok. 10–20 USD od osoby za dzień, dla kucharza 5–10 USD za dzień od osoby. Raczej nie powinno się praktykować dawania nawet drobnych pieniędzy miejscowym dzieciom, które mogą chcieć przysłużyć się turyście jakąś drobną przysługą lub po prostu żebrzą. O wiele rozsądniej będzie kupić czy przywieźć ze sobą przybory szkolne i zanieść je do lokalnej szkoły lub fundacji.

Ceny jedzenia

W kwestii kosztów wyżywienia w Tanzanii należy pamiętać przede wszystkim o targowaniu się, gdy mowa o stołowaniu się na ulicy, w przydrożnych stoiskach, gdzie spokojnie można zbić cenę za poszczególne potrawy czy składniki. Najtaniej będzie jadać właśnie w takich miejscach lub lokalnych, klimatycznych knajpkach. Najwyższe ceny są w restauracjach o wyższym standardzie i tych, które znajdują się w hotelach. Często zawyża się ceny rozmaitych produktów z myślą o turystach, dlatego właśnie targowanie jest właściwie codziennością dla miejscowych. Przykładowe ceny: woda mineralna 1000 TZS, piwo około 2400 TZS, obiad w lokalnej knajpce 8000 TZS, danie w restauracji o wysokim standardzie 64000 TZS.

Jedzenie

Tanzania słynie między innymi ze znakomitej kuchni. To stąd pochodzi kisamvu, czyli warzywa podawane z ryżem, a także bamia: inaczej mięsny gulasz z dodatkiem piżmianu jadalnego czy mchicha, a więc rodzaj curry z orzeszkami ziemnymi. Najchętniej spożywanym tutaj napojem jest herbata, koniecznie z dużą ilością mleka. Specjalność Zanzibaru to przede wszystkim wszelkie odmiany owoców morza: barakudy, pyszne tuńczyki, wielkie krewetki. Do przyrządzania większości dań używa się przypraw, które rozsławiają wyspę jak świat długi i szeroki. Mowa rzecz jasna o cynamonie, kardamonie i wanilii, które słyną ze swoich zbawiennych właściwości. Zapraszamy na ucztę dla Waszych podniebień!

Ciekawostki

Drzewo o nazwie dalbergia czarnodrzew występujące na terenach Tanzanii jest źródłem najdroższego drewna na świecie, które stanowi budulec luksusowych mebli.
Tanzania jest krajem o największym zagęszczeniu dzikiej zwierzyny na kilometr kwadratowy. Żyją tutaj ponad cztery miliony zwierząt reprezentujących kilkaset gatunków.
W Tanzanii znajduje się najwyższy szczyt w całej Afryce, czyli Kilimandżaro o wysokości 5895 m n.p.m.
Obszary chronione ze względu na bogactwo przyrodnicze zajmują aż 30% powierzchni kraju, a w ich skład wchodzą: 12 parków narodowych, 13 rezerwatów naturalnych i 38 rejonów chronionych. Ponadto Park Narodowy Serengeti jest największym rezerwatem naturalnym na kontynencie. Zamieszkuje go ponad milion dużych ssaków. Z kolei Park Narodowy Ruaha zamieszkuje największa populacja słoni w Afryce Wschodniej.
Ngorongoro to znajdująca się w Tanzanii największa na świecie kaldera wygasłego wulkanu, której powierzchnia wynosi aż 8300 km².
Jezioro Tanganika jest najgłębszym jeziorem w Afryce i jednym z najgłębszych na Ziemi. Głębokość maksymalna przekracza 1,4 km.
Około 80% mieszkańców Tanzanii na co dzień zajmuje się rolnictwem. Tanzańczycy produkują m.in. kawę, bawełnę, tytoń, herbatę czy orzechy nerkowca.

Poznaj szczegóły o kraju Tanzania

Historia

Na terytorium byłej Tanganiki (kontynentalna część Tanzanii) odnaleziono najstarsze ślady istot człekokształtnych. Pierwszymi ludami, które tutaj przybyły, byli Buszmeni, później wyparci przez Kuszytów. Przed dwoma tysiącami lat część terenów Tanzanii zasiedliły ludy Bantu, zaś pod koniec X wieku dotarli tutaj Masajowie. Już w czasach starożytnych na tanzańskie wybrzeże docierali kupcy Persji, Egiptu, Arabii czy Indii w celu nabycia kości słoniowej, złota, drzewa sandałowego czy niewolników.

Część kraju znalazła się pod wpływem arabskim i z tego powodu do Tanzanii dotarła wiara muzułmańska. Na wybrzeżu rozwijała się cywilizacja Suahili. W XV wieku władzę w kraju przejęli portugalscy kolonizatorzy, przeciwko którym organizowano jednak powstania, a pod koniec XVII wieku wyparli ich stąd Arabowie. Przybysze z Omanu ścierali się w obrębie kraju z sułtanami Zanzibaru.

U schyłku XIX wieku Tanzania przeszła we władanie niemieckie w ramach Niemieckiej Afryki Wschodniej. W wyniku działań podczas pierwszej wojny światowej państwo weszło w skład Brytyjskiej Afryki Wschodniej. Niewolnictwo zniesiono tutaj ostatecznie dopiero w 1909 roku. Kilka lat później powstało Afrykańskie Stowarzyszenie Tanganiki – w latach 50. przemienione na Afrykański Narodowy Związek Tanganiki. Po drugiej wojnie światowej Tanzania stała się terytorium powierniczym ONZ.
W 1961 roku Tanzania uzyskała pełną niepodległość w ramach brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Trzy lata później, w wyniku współpracy z Zanzibarem, powstała Zjednoczona Republika Tanzanii. Mimo to Zanzibar ma własne organy władzy. Pierwszy wiceprezydent Tanzanii jest równocześnie prezydentem Zanzibaru. Obszar ma także własną konstytucję.

Geografia

Państwo leży we wschodniej Afryce i graniczy z Burundi, Kenią, Malawi, Mozambikiem, Rwandą, Ugandą, Zambią oraz Demokratyczną Republiką Konga. Długość wybrzeża Tanzanii to ponad 1400 km, a najwyższym punktem jest oczywiście szczyt Kilimandżaro, który znajduje się na wysokości 5895 m n.p.m. Do najbardziej popularnych atrakcji turystycznych tego kraju należy przede wszystkim Park Narodowy Serengeti.

Mimo ogromu zlokalizowanych tam bogactw naturalnych, piękna krajobrazu i możliwości rozwinięcia turystyki, Tanzania pozostaje jednym z biedniejszych państw afrykańskich. Podstawę jej gospodarki stanowi rolnictwo, uprawia się tutaj głównie: kawę, herbatę, bawełnę, nanercz zachodni, agawę sizalową i goździki, których ilość to aż 83% światowych zbiorów.

Kultura i Religia

W tanzańskim świecie religii dominuje chrześcijaństwo. Co ważne, żyje w tym kraju całkiem sporo wyznawców animizmu, czyli swego rodzaju wierzeń plemiennych zbliżonych w pewien sposób do szamanizmu, zaś najliczniejszą mniejszością religijną są muzułmanie. Na wyspie Zanzibar miażdżącą większość stanowią muzułmanie, zaś wśród wyznawców islamu największą grupę stanowią sunnici.

Ważną rolę w kulturze Tanzanii odgrywa muzyka. Nowoczesna muzyka tego kraju podlega silnym wpływom z Kongo. Rumba, jazz, a nawet rock, i oczywiście melodie tradycyjne mieszają się tutaj z silnym oddziaływaniem reggae. Taniec jest równie ważną formą wyrazu dla mieszkańców Tanzanii i stanowi istotną część ich codziennego życia. Służy on jednak głównie do tego, aby połączyć tańczącego z jego przodkami oraz ich duchami.

W Tanzanii, dokładniej w Kondoa, odnaleziono zespół malowideł naskalnych. Pierwsze badania rozpoczęto nad nimi w latach 30. XX wieku, zaś w 2006 roku wpisano je na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Najstarsze malowidła pochodzą prawdopodobnie sprzed kilku tysięcy lat, na pewno nie są młodsze niż 1500 lat. Współcześnie najbardziej znanym tanzańskim artystą jest George Lilanga, którego prace, głównie rzeźby i obrazy, doceniono na całym świecie. Umarł on w 2005 roku, na kilka lat przed śmiercią z powodu gangreny amputowano mu nogę, co jednak nie przeszkodziło mu w dalszym tworzeniu.

Popularny sport to piłka nożna, która niektórym szczęśliwcom z wrodzonym talentem daje możliwość podjęcia dobrze płatnej pracy za granicą. Tanzańscy piłkarze nie są, co prawda, tak rozchwytywani przez zagraniczne kluby jak ich koledzy z Wybrzeża Kości Słoniowej, jednak zanotowano kilka przypadków ich transferów do klubów szwedzkich czy szwajcarskich. Jednym z takich zawodników był chociażby Renatus Boniface Njohole, a także Eddie Odhiambo, któremu udało się zagrać w barwach Southampton na boiskach angielskiej Premier League.