Dodaj własną opinię

Dodaj opinię
Destynacja: Gruzja
Rodzaj:
Typ: wszystkie
Termin: wszystkie miesiące

Proponowane oferty

Sortuj

Oferty podróży do Gruzji

Gruzja – winnym szlakiem do stóp Kaukazu

Od 6800 zł / os. 8 dni z przelotem
Wycieczki objazdowe
Gruzja — Tbilisi, Signagi, Kachetia, Stepantsminda

Gruzja – kraj słynący z pięknych krajobrazów oraz przyjaznych mieszkańców! Wybierzcie się we wspaniałą podróż, podczas której będziecie rozpieszczać Wasze zmysły – zasmakujecie wybornej kuchni w Signagi, zauroczycie się górskimi pejzażami Doliny Truso oraz unikatową architekturą w Tbilisi, a podczas pobytu w winiarskim regionie Kachetii będziecie smakować pyszne gruzińskie wino, rozkoszując się malowniczą scenerią. Wycieczka do Gruzji z Planet Escape to gotowy przepis na niezapomnianą przygodę.

  • Odkryj jedną z najbardziej klimatycznych stolic świata – Tbilisi
  • Poznaj pozytywnych i przyjaznych Gruzinów
...
Informacje ogólne

Informacje ogólne

  1. Strefa czasowa

  2. GMT + 4

  3. Stolica

  4. Tbilisi

  5. Populacja

  6. 3,72 mln

  7. Powierzchnia

  8. 69 700 km2

  9. Język

  10. gruziński

  11. Waluta

  12. Walutą w Gruzji jest lari, oznaczany kodem GEL. 1 lari dzieli się na 100 tetri. W użyciu są monety 1, 2, 5, 10, 20 i 50 tetri oraz 1 i 2 lari. Banknoty mają nominały 1, 2, 5, 10, 20, 50 100 i 200 lari. W gruzińskich kantorach najlepiej wymieniać dolary. Nie ma możliwości wymiany złotówek. Większość bankomatów wypłaca zarówno lari, jak i dolary.

    1 USD – 2,46 GEL
    1 EUR – 3,03 GEL
    1 PLN – 0,73 GEL

Zwiń
Informacje praktyczne

Informacje praktyczne

  1. Informacje wizowe i opłaty lotniskowe

  2. Obywatele polscy nie potrzebują wizy do Gruzji w czasie pobytów do 365 dni. Jeśli w tym czasie opuszczą Gruzję, po czym wrócą do niej, rozpoczyna się kolejny 365 – dniowy pobyt bezwizowy. Do przekroczenia granicy wystarczy dowód osobisty, ale zalecamy podróżowanie z paszportem. Wjazd do Gruzji z Rosji przez Abchazję i Osetię Południową jest uznawany za nielegalny i może się skończyć karą grzywny lub więzienia.

  3. Szczepienia

  4. Przed wyjazdem do Gruzji nie obowiązują szczepienia ochronne, warto jednak rozważyć zaszczepienie się przeciw tężcowi, błonicy i polio (ok. 150 zł) oraz żółtaczce pokarmowej (ok. 250 zł każda dawka szczepionki). Ceny szczepień podano zgodnie z aktualnym cennikiem Centrum Szczepień Krakowskiego Szpitala Specjalistycznego im. Jana Pawła II.

  5. Napiwki

  6. Napiwki są oczekiwane przez ludzi pracujących w branży turystycznej. Może się zdarzyć, że kelner wyda mniejszą resztę, gdyż sam sobie doliczy napiwek. Zazwyczaj dodatkowa opłata to 15% rachunku. Rzadko jest to kwota drukowana na paragonie.

  7. Ceny jedzenia

  8. Gruzja ma wśród turystów opinię kraju raczej taniego, jednak szybko się to zmienia. Ze względu na napływ podróżników i rozwój rynku turystycznego, ceny jedzenia, pamiątek, biletów wstępu szybko rosną i często się zmieniają.

    Przykładowe ceny:

    Woda mineralna 1,5 l – od 1,2 GEL
    Piwo lokalne 0,5 l – 2 GEL
    Piwo importowane 0,5 l – 3 GEL
    Wino 0,7 l – 8 GEL
    Kawa – 3 GEL
    Coca cola 1 l – 3 GEL
    Owoce 1 kg (pomarańcze) – 4 GEL
    Posiłek w lokalnej knajpce – od 6 GEL
    Posiłek w restauracji – 20 GEL

  9. Ciekawostki
    • Tamada – to mistrz ceremonii, osoba, która wznosi toasty i dba o odpowiednią atmosferę przy stole. Do jego (rzadziej jej) obowiązków należy także troska o to, by żadna z osób przy stole nie wypiła za dużo ani za mało. Gruzińskie toasty są zazwyczaj wierszowane, długie i niepowtarzalne.
    • Według gruzińskiej legendy, gdy Bóg dzielił świat między narody, Gruzini spóźnili się, gdyż wnosili winem toasty na cześć Boga, dlatego nie został dla nich ani kawałek ziemi. Bóg się zmartwił i oddał Gruzinom miejsce, które planował zatrzymać dla siebie.
    • W roku 337 chrześcijaństwo ogłoszono religią państwową. W ten sposób Gruzja stała się drugim (po Armenii) krajem chrześcijańskim na świecie.
    • Królowa Tamar, panująca na przełomie XII i XIII wieku, uważana jest za najlepszego władcę w historii kraju, a okres jej panowania nazywany jest złotym wiekiem. Tamar została ogłoszona świętą kościołów prawosławnego i katolickiego. Pisano o niej, że podbija krainy „o których nikt jeszcze nie słyszał”, a także, że kazała wybudować zamek o 300 komnatach i co noc spała w innej, żeby skrytobójca nie mógł zaskoczyć jej we śnie.
    • Josif Wissarionowicz Dżugaszwili, bardziej znany jako Józef Stalin, urodził się w gruzińskim mieście Gori, w roku 1878. Jest to zdecydowanie najbardziej rozpoznawany Gruzin. Wiele osób z jego ojczyzny nadal ma sentyment do tej krwawej postaci.
    • Mityczny Prometeusz został przykuty do skał Kaukazu, gdzie sęp wydziobywał mu wątrobę. Gruzja była znana starożytnym Grekom – tutaj mieli przypłynąć Argonauci pod wodzą Jazona w czasie wyprawy po złote runo. W pismach starożytnych Greków tereny te były znane pod nazwą Królestwa Kolchidy.
    • W Gruzji można znaleźć odniesienia nie tylko do starożytnego rodowodu. Znajduje się tu wiele ciekawych przykładów architektury współczesnej, zwłaszcza publiczne gmachy są wznoszone z rozmachem i z pomysłem.
    • Nazwa Gruzja, łączona ze świętym Jerzym, patronem kraju, prawdopodobnie raczej wywodzi się od określeń mocy, potęgi narodu i strachu („grozy”), jaki wzbudzał mieszkający tu lud. Święty Jerzy został patronem kraju, gdy jego nazwa już istniała.
    • Gruziński krzyż ma ramiona skierowane z dół. Skąd ten oryginalny kształt? Apostołka kraju, święta Nino, wykonała krzyż misyjny z pędów winorośli. Gdy gałązki, z których uwity został krzyż, zwiędły – opadły w dół. Pierwszy krzyż świętej Nino znajduje się do dziś w katedrze Sioni w Tbilisi.
    • „Rycerz w tygrysiej skórze” to średniowieczny epos, zabytek języka gruzińskiego. Napisany na dworze królowej Tamar, sławi jej wielkość, potęgę, dobroć i inne przymioty. 1600 strof napisano szesnastozgłoskowcem, co czyni poemat unikatowym w skali światowej.
    • Słowo „wino” pochodzi z języka gruzińskiego.
Zwiń
Jedzenie

Jedzenie

    Kuchnia dla Gruzinów to element tożsamości i powód do dumy. W górach wypasa się barany, a ich hodowla prowadzi do obfitości najróżniejszych serów. Dodajmy do tego mięso i jajka, a otrzymamy bazę ciekawych potraw. Wiele przepisów nie zmieniło się od wieków, lecz w każdej wiosce te same dania smakują nieco inaczej. Gruzini najbardziej doceniają kuchnię domową, dlatego jeśli zostaniecie obdarowani churczcheli zdjętymi prosto ze sznura, na którym się suszyły – podziękujcie szczególnie serdecznie, bo zostaliście wyróżnieni!

    Do najpopularniejszych potraw należą placki chaczapuri – chacza to ser, puri oznacza chleb. Placki podawane są na nieskończoną ilość sposobów, z mięsem, z większą ilością sera lub zapiekane z warzywami i jajkiem. Innym typowym daniem są pierożki chinkali, mające charakterystyczną formę sakiewek, w których znajduje się mięso mielone i bulion. Bulion należy wysączyć, trzymając pieróg za węzełek. W niektórych miejscach je się pierogi w całości, czasami zostawia się twardą końcówkę. Warto spróbować też mcwadi, czyli grillowanych szaszłyków, zazwyczaj polewanych winem. Gruzini uważają, że to właśnie oni wynaleźli szaszłyk i że nadaje się na niego tylko jagnięcina lub baranina. Jesienią szaszłyki są dekorowane ziarenkami granatu. Jeśli macie ochotę na coś lżejszego, polecamy lobio, czyli zupę z dodatkami, w tym z fasolą i orzechami włoskimi, zaś na deser słynne churczcheli z orzechów nanizanych na nitkę, oblewanych wielokrotnie sokiem z winogron, który wysychając tworzy słodką warstwę wokół orzechów.

    A do popicia? Może lemoniada z tarchumy (estragonu), słynąca z orzeźwiających właściwości? A może wino? Szczepy gruzińskich winogron są endemiczne, a więc nie występują nigdzie poza Gruzją. Uprawa winorośli ma wielotysięcletnią historię, a metody produkcji najlepszych win nie zmieniły się od setek lat. Gruzini zdają się żyć dla wina, nawet na nagrobkach znajdywane są liście winorośli, nie wspominając o zdobieniach na domach mieszkalnych, a finezyjne litery gruzińskiego alfabetu podobno także czerpały inspirację z kształtu tej rośliny. Z białych win polecamy szczególnie wytrawne Mtsvani i półsłodkie Pirosmani, z różowych – półwytrawne Tbilisuri, a z czerwonych najpopularniejsze, półsłodkie Khvanchkara oraz wytrawne Mukuzani.

Zwiń
Wiedza

Wiedza

  1. Historia

  2. Już w XII wieku p.n.e. na terenach dzisiejszej Gruzji powstało pierwsze proto-państwo Diaocha, które toczyło wojny z Asyrią. Kolchida i Iberia, istniejące około połowy I tysiąclecia p.n.e., utrzymywały stosunki handlowe z Grecją i innymi państwami regionu, by następnie stać się areną podbojów. Przed naszą erą tereny Gruzji zostały wcielone do Imperium Rzymskiego, potem rejon znalazł się pod wpływem Persji, by później znów uzyskać niezależność. W IV wieku n.e., pod wpływem apostolskich działań świętej Nino, kraj przyjął chrześcijaństwo jako religię panującą, jako drugi na świecie, po Armenii. Od VI wieku stolicą było Tbilisi. Po panowaniu Arabów (VI–IX wiek) kraj wybił się na niepodległość, a okres ten, zwłaszcza XI–XIII wiek, to czas największej gruzińskiej potęgi i kształtowania się kultury. Nawet najazdy tureckie nie zdołały zatrzymać „złotego wieku”. Panujący w XI wieku król Dawid otrzymał przydomek Budowniczy, a jego wnuczka, królowa Tamar, tytuł „króla królów i królowej królowych”. Wraz z rozwojem terytorialnym przyszedł rozwój handlowy, bogacenie się kraju, rozwój kultury i sztuki.

    Kres tej epoce położyły najazdy tatarskie. Następnie ten kraj chrześcijański, otoczony przez państwa muzułmańskie, tkwił w pogłębiającej się izolacji, stąd pojawienie się potęgi rosyjskiej, rozumianej jako bliska kulturowo, początkowo witano entuzjastycznie, a dzięki tym kontaktom kultura przeżywała ożywienie, widoczne zwłaszcza w literaturze. Szybko jednak okazało się, że Rosja stanowi poważne zagrożenie dla autonomii Gruzji. Przełomowym rokiem w stosunkach obu krajów był rok 1783, gdyż to wtedy na mocy traktatu Gruzja została objęta protektoratem rosyjskim, a w 1810 roku – wcielona do Rosji.

    Ruch narodowy zaczął kształtować się już około połowy XIX wieku, kiedy to Gruzini chcieli wykorzystać rewolucje i wojny do wybicia się na niezależność. Niepokoje społeczne trwały aż do lat 20. XX wieku, gdy tereny te zostały podbite przez bolszewików. W roku 1922 Gruzja stała się częścią Związku Radzieckiego. Po II wojnie światowej nastąpił rozwój gospodarczy, nową energię zyskał przemysł, infrastruktura, miasta. W latach 80. XX wieku Gruzini znów wyrazili aspiracje niepodległościowe, a w 1991 roku w referendum aż 91% wyborców opowiedziało się za niezależnością. Prezydentem został lider ruchu dysydenckiego z lat 70., Zwiad Gamsachurdia, którego obalono w wyniku puczu. Jego miejsce zajął Eduard Szewardnadze, a gdy dwuwładza doprowadziła do wojny domowej, Gruzja wystąpiła ze Wspólnoty Niepodległych Państw, zrzeszającej większość byłych republik Związku Radzieckiego. Ta decyzja wzbudziła liczne kontrowersje, m.in. Abchazja i Osetia Południowa, wspierane przez Rosję regiony Gruzji, ogłosiły niepodległość. W roku 2003 prezydent sfałszował wybory, co zostało szeroko oprotestowane. Powtórzone wybory wygrał Micheil Saakaszwili, który próbował wprowadzić rządy autorytarne, ale natrafił na opór społeczny. Oskarżony o przywłaszczenie środków budżetowych, zmienił obywatelstwo, starał się o azyl, był poszukiwany międzynarodowym listem gończym. Obecnie Gruzja zmierza w kierunku wstąpienia do NATO, czemu sprzeciwia się Rosja. Na granicy z Rosją, na terenach Abchazji i Osetii Południowej, nadal bywa niespokojnie.

  3. Geografia

  4. Gruzja to stosunkowo niewielki kraj, o powierzchni 69 700 km2. W zależności od przyjętego przebiegu umownej granicy miedzy kontynentami, zalicza się ją do krajów europejskich lub azjatyckich, a graniczy z Rosją, Azerbejdżanem, Armenią oraz Turcją, ma dostęp do Morza Czarnego, długość wybrzeża czarnomorskiego to 310 km. Aż 2/3 powierzchni zajmują zbudowane głównie z wapieni, pełne jaskiń góry: na północy wznosi się Wielki Kaukaz, a na południu – Mały.

    Flora i fauna Gruzji zawiera elementy charakterystyczne dla gór, jak również dla terenów śródziemnomorskich. Tereny porastają głównie lasy, z których część to reliktowe lasy trzeciorzędowe, będące rzadkością w jakimkolwiek innym kraju. Można tu spotkać jodłę kaukaską, świerk kaukaski, dąb, grab, buk, częste są także zarośla różaneczników, w tym krzewów azalii i rododendronów. Liczne są ssaki, takie jak niedźwiedź brunatny, kozica, ryś, dzik, koziorożec kaukaski. W górach gniazdują sępy, orły i inne ptaki drapieżne. Rzadkością są płazy, czasem można natknąć się na gady.

    Na terenie Gruzji dominuje klimat podzwrotnikowy, ale ze względu na ukształtowanie powierzchni występują piętra klimatyczne. W części zachodniej klimat jest ciepły, łagodzony przez wpływ Morza Czarnego, natomiast na wschodzie klimat staje się bardziej kontynentalny.

  5. Kultura i religia

  6. 90% Gruzinów wyznaje prawosławie, a gruziński kościół prawosławny jest jednym z najstarszych kościołów chrześcijańskich na świecie – mówi się o nim nawet, że to kościół apostolski – nauczali tu apostołowie Andrzej, Maciej, Szymon, być może także Bartłomiej i Juda Tadeusz. Od IV wieku działalność misyjną prowadziła święta Nino. Islam wyznaje zaledwie około 10% Gruzinów, a wioski muzułmańskie znajdują się głównie przy granicy tureckiej.

    Kościół gruziński jest narodowy i niezależny od innych kościołów prawosławnych, wiele tradycji jest rodzimych, przedchrześcijańskich, zaadaptowanych przed wiekami na potrzeby nowego kultu. Na przykład, w okresie bożonarodzeniowym w domu stawia się czyczylak – gałązkę czy pień z leszczyny ozdobiony wstążkami i zimozielonymi pędami, w tym ostrokrzewu. Oryginalne zwyczaje panują podczas zaślubin – w cerkwi zazwyczaj znajduje się tylko kilka osób, a weselnicy czekają na parę młodą w domu. Co ciekawe, na weselach panie i panowie siadają osobno, ale w czasie stypy siedzą przy jednym stole. Bardzo uroczystym wydarzeniem jest supra, czyli gruzińska uczta, której zawsze przewodzi starszy stołu, starosta, dusza towarzystwa. Osoba ta nazywana jest tamadą i to ona wygłasza toasty, dba o ich charakter i częstotliwość. Choć może to dziwić, Gruzini rzadko się upijają, a utrata panowania nad sobą z powodu alkoholu to dyshonor i wstyd.
    Większość zachowanych zabytków sztuki gruzińskiej to architektura – potężne, mimo niewielkich nieraz rozmiarów, kamienne kościoły. Pierwsze bazyliki wzniesiono w V wieku, później zaś sztuka pozostawała pod wpływem Bizancjum. Najpiękniejsze katedry pochodzą z XI wieku: to m.in. budowle w Kutaisi, Mccheta, Alawerdi czy słynąca z bogatej dekoracji katedra w Nikorcmindzie, ozdobiona w XVI i XVII stuleciu. W Gelati można zobaczyć niemające analogii w sztuce bizantyńskiej połączenie fresku z mozaiką, świadczące o odrębności sztuki gruzińskiej.

Zwiń

Gruzja – inspiracje podróży

Kiedy jechać do Gruzji?

POGODA W GRUZJI

Zróżnicowanie klimatyczne na obszarze Gruzji jest znaczne. W części przybrzeżnej oraz na zachodnich równinach klimat jest łagodny i wilgotny, natomiast w części centralnej oraz wschodniej wykazuje cechy bardziej surowego klimatu kontynentalnego. W związku z ukształtowaniem terenu pogoda w wysokim Kaukazie bardzo różni się od innych obszarów, występuje tam klimat alpejski. Latem średnia temperatura na wybrzeżu wynosi 23°C, a wysokie opady występują przez większość roku. W części centralnej średnie styczniowe temperatury wynoszą 3°C, zaś w miesiącach letnich nawet 25°C. Opady w centralnej i zachodniej części kraju przez cały rok są niewielkie.

Najlepszym czasem na odwiedzenie Gruzji jest wiosna, kiedy temperatury są wyższe, ale nie gorące, a opady w części zachodniej umiarkowane. Lato jest gorące, ale okres ten jest najlepszym czasem do odbywania trekkingów.

najlepsza dobra przeciętna nie polecamy
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
Planet Escape
Kraje, które mogą cię zainteresować

Kraje, które mogą cię zainteresować

Planet Escape
Oferty, które mogą cię zainteresować

Oferty, które mogą cię zainteresować