Podróż poślubna do Kanady

Wyobraźcie sobie poranek, w którym odsłaniacie zasłony, a za oknem widzicie turkusowe jezioro i lodowiec, jakby ktoś ustawił je tam specjalnie dla Was. Podróż poślubna do Kanady potrafi zacząć się właśnie tak – albo w kabinie pociągu, który przez cztery noce wiezie Was z Toronto nad Pacyfik. Wycieczka dla nowożeńców do Kanady to zamki zbudowane przez kolej w środku gór, francuskie uliczki za murami Quebecu, wieloryby u wybrzeży Tofino i wodospad, który już ponad sto lat temu nazywano stolicą miesięcy miodowych. Zastanawiacie się, jak zmieścić to wszystko w jednym urlopie? Nie musicie, bo najpiękniejsze wersje tej podróży powstają z wyboru, a nie z pośpiechu. Macie ochotę na podróż poślubną w wielkim stylu? Zapraszamy do Kanady! Przeczytajcie, jak krok po kroku zaplanować wyjazd poślubny do Kanady, kiedy polecieć, które kierunki i hotele wybrać, ile dni zarezerwować i co warto przeżyć razem, zanim wrócicie do codzienności.

Jak zaplanować podróż poślubną do Kanady?

Na początek – wybór trasy, ponieważ podróż poślubna do Kanady częściej rozbija się o odległości niż o budżet. Ten kraj ma niemal 10 milionów km² i jest drugim co do wielkości państwem świata, a sam pociąg z Toronto do Vancouver pokonuje 4466 km. Można więc myśleć o trzech kierunkach: Góry Skaliste z Parkiem Narodowym Banff i Parkiem Narodowym Jasper, zachodnie wybrzeże z Vancouver i wyspą o tej samej nazwie albo wschód z Toronto, wodospadem Niagara, Montrealem i Quebec City.

Kanada na miesiąc miodowy nie wymaga objechania całego kraju, więc wybierzcie jeden taki świat, a przy dłuższym urlopie dwa. Kanada dla par działa najlepiej wtedy, gdy każdy region dostaje tyle nocy, by zdążyć się w nim rozgościć. Góry Skaliste to wędrówki, jeziora i cisza, zachód to ocean i wielkomiejski luz, a wschód to francuska kuchnia, stare mury i wieczory w mieście. Zanim zarezerwujecie pierwszy nocleg, ustalcie porę roku i tempo podróży.

Loty: najwygodniej polecicie z Polski bez przesiadki z Warszawy do Toronto. Lot trwa nieco ponad 9 godzin, a powrót około 8,5 godziny. Do Calgary, najbliższego dużego lotniska przy Górach Skalistych, oraz do Vancouver dotrzecie zwykle z przesiadką. W Toronto, Montrealu i Quebecu jest zwykle o 6 godzin wcześniej niż w Polsce, w Górach Skalistych o 8, a w Vancouver o 9. Więcej szczegółów znajdziecie w artykule o tym, ile trwa lot do Kanady.

Formalności: obywatele Polski nie potrzebują wizy, ale przed lotem muszą uzyskać elektroniczne zezwolenie eTA, także gdy tylko przesiadają się na kanadyjskim lotnisku. Wniosek składa się online, kosztuje 7 dolarów kanadyjskich, a zezwolenie jest ważne do pięciu lat lub do wygaśnięcia paszportu. Większość wniosków przechodzi w kilka minut, lecz niekiedy zajmuje to kilka dni, więc załatwcie to przed zakupem biletów. Paszport musi być ważny przez cały pobyt, a dowód osobisty nie wystarczy. Po przylocie wypełnicie deklarację celną, a gotówkę z weselnych kopert zgłoście, jeśli wieziecie 10 000 dolarów kanadyjskich lub więcej.

Jest też szczegół, o którym łatwo zapomnieć w weselnym zamieszaniu. Zezwolenie eTA jest przypisane do konkretnego paszportu, więc jeśli po ślubie zmieniacie nazwisko i wyrabiacie nowy dokument, potrzebne będzie także nowe zezwolenie. Najpierw ustalcie, z jakim paszportem lecicie, a dopiero potem wystawiajcie bilet i składajcie wniosek. Dzięki temu dane na bilecie, w zezwoleniu i w dokumencie będą ze sobą zgodne już przy odprawie na lotnisku.

Transport: w Górach Skalistych i na Wyspie Vancouver przyda się samochód, a między miastami wschodu wygodnie dojedziecie pociągami VIA Rail – z Toronto do Montrealu około 5 godzin, z Montrealu do Quebec City mniej więcej 3,5 godziny. Odległe regiony najlepiej łączyć samolotem. Wjazd do parków narodowych jest płatny, a droga nad Jezioro Moraine pozostaje przez cały rok zamknięta dla prywatnych samochodów, więc miejsce w autobusie Parks Canada trzeba zarezerwować z wyprzedzeniem.

Noclegi: wachlarz jest szeroki, od wielkich hoteli przez górskie lodge z kominkami po drewniane domki nad jeziorami i kameralne gospody w Quebecu. Wybierajcie według dnia, jaki chcecie mieć, a nie według liczby gwiazdek, bo w górach to widok z okna i bliskość szlaku decydują o nastroju. W miastach sprawdzajcie opłatę za parking, która potrafi wybitnie podnieść cenę noclegu, zwłaszcza gdy samochód i tak stoi przez kilka dni.

Rezerwacje: liczba noclegów w parkach narodowych jest ograniczona, dlatego na letnie terminy w Banff, Lake Louise i Jasper warto rezerwować nawet 6–9 miesięcy wcześniej. Kolacje w najbardziej znanych restauracjach również lepiej ustalić przed wylotem. Bilety na pociąg transkontynentalny można kupić nawet 10 miesięcy wcześniej, a miejsca bywają wyprzedane na długo przed odjazdem, więc tę decyzję podejmijcie jako pierwszą.

Kuchnia: Kanada najlepiej smakuje regionami. W Quebecu spróbujcie poutine, czyli frytek z serem i sosem, która powstała tam w latach 50. XX wieku, oraz montrealskich bajgli i wędzonej wołowiny. W Albercie królują steki z tutejszej wołowiny, a w Kolumbii Brytyjskiej dziki łosoś i owoce morza prosto z Pacyfiku. Wieczorna kolacja we francuskiej części kraju potrafi trwać długo, więc nie planujcie po niej nic więcej niż spacer.

Na miejscu: walutą jest dolar kanadyjski, językami urzędowymi są angielski i francuski, przy czym w prowincji Quebec na co dzień usłyszycie przede wszystkim francuski. Ruch jest prawostronny, napięcie wynosi 120 V, a gniazdka są typu A i B, więc spakujcie przejściówkę. W górach ubierajcie się warstwowo nawet latem, bo noce potrafią być chłodne, a pogoda zmienia się szybko.

Pomoc w planowaniu: jeśli nie chcecie układać tej układanki sami, trasę możemy przygotować indywidualnie pod Wasze tempo, zainteresowania i budżet, z noclegami, transferami i prywatnymi wycieczkami dopasowanymi do pary. Przez cały czas opiekuje się Wami jeden specjalista od kierunku, a w razie potrzeby w podróży macie do dyspozycji całodobowe wsparcie, co docenicie zwłaszcza przy dłuższej trasie.

Budżet i ubezpieczenie: Kanada należy do droższych kierunków. Do cen w hotelach, sklepach i restauracjach zwykle dolicza się podatek, w restauracjach zwyczajowy napiwek to 15–20% rachunku, a hotele zwykle blokują przy zameldowaniu kaucję na karcie. Turyści płacą za leczenie sami, a koszty bywają bardzo wysokie, bo Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego tu nie działa. Oczywiście, decydując się na podróż z Planet Escape, ubezpieczenie macie w cenie wycieczki.

Bezpieczeństwo: Kanada to spokojny kierunek, o poziomie zagrożenia zbliżonym do polskiego, a numer alarmowy 911 działa w niemal całym kraju. Inaczej niż w Europie trzeba natomiast traktować dzikie zwierzęta. W parkach narodowych Gór Skalistych zachowajcie co najmniej 30 m od łosi i jeleni oraz 100 m od niedźwiedzi, wilków i pum, a na szlakach w kraju niedźwiedzi zalecane są grupy co najmniej czteroosobowe. Latem na zachodzie kraju zdarzają się pożary lasów i zadymienie, dlatego w górskim planie dobrze mieć zapasowy dzień. Więcej o tym piszemy w artykule o bezpieczeństwie w Kanadzie.

Kiedy jechać na podróż poślubną do Kanady?

Macie letni ślub? Kalendarz jest po Waszej stronie – na pytanie, kiedy jechać na podróż poślubną do Kanady, najczęstsza odpowiedź brzmi: od czerwca do września. Każda pora roku ma tu jednak własny najlepszy adres, a o wyborze decyduje przede wszystkim region. Szerzej opisujemy to w artykule o pogodzie i temperaturach w Kanadzie.

Lato (czerwiec – sierpień): to pora Gór Skalistych. W Banff i Jasper jest w dzień zwykle 19–23°C, a w nocy 5–7°C, szlaki są otwarte, a jeziora nadają się do pływania kanu. Latem dobrze wypadają też miasta wschodu oraz Wyspa Vancouver, gdzie od czerwca pojawiają się humbaki. To jednak najwyższy sezon, więc o tłumy i wysokie ceny nietrudno.

Jesień (wrzesień – październik): to najbardziej malowniczy kompromis. W Górach Skalistych modrzewie złocą się zwykle w drugiej połowie września, a szlaki pozostają otwarte mniej więcej do połowy października. W prowincji Quebec lasy przebarwiają się najmocniej od końca września do połowy października, więc Montreal i Quebec City pokazują się wtedy z najbardziej romantycznej strony.

Zima (grudzień – marzec): to czas nart w Banff, Lake Louise i Whistler oraz lodowiska na zamarzniętym Jeziorze Louise. W górach zwykle panuje 5–15 stopni mrozu, a w Montrealu i Quebecu bywa jeszcze zimniej. W Vancouver zima jest łagodna i deszczowa, a na zachodnim wybrzeżu Wyspy Vancouver od listopada do lutego można oglądać sztormy.

Wiosna (kwiecień – maj): to najmniej oczywisty wybór. W Górach Skalistych jest w dzień 10–16°C i bywa błotniście, a Jezioro Louise rozmarza zwykle dopiero na przełomie maja i czerwca. Lepiej wybrać wtedy miasta wschodu albo Wyspę Vancouver, wzdłuż której migrują na północ szare wieloryby.

Najlepsze kierunki na podróż poślubną w Kanadzie

Wybierając miejsce, idźcie za wodą – najlepsze kierunki na podróż poślubną w Kanadzie łączy właśnie ona: turkusowa w górach, słona przy wyspach, szeroka w rzece Świętego Wawrzyńca i ogłuszająca nad Niagarą. Każdy z tych adresów to inny scenariusz romantycznego wyjazdu do Kanady, a większość można połączyć w ramach jednego regionu, bez wielogodzinnych przelotów.

Banff

Nastawcie budzik i wyjdźcie nad jezioro, zanim zrobią to inni, bo tutejszy turkus najlepiej ogląda się w ciszy. Park Narodowy Banff jest najstarszym parkiem narodowym Kanady i należy do obiektów z listy UNESCO, a Jeziora Louise i Moraine zawdzięczają swój kolor drobnemu pyłowi skalnemu, który spływa z lodowców i rozprasza światło. Podobnie jak dawni pasażerowie kolei, przyjedziecie tu po widoki, a zostaniecie dla wygody.

Miasteczko Banff leży na wysokości około 1400 m n.p.m. i ma własne gorące źródła, a gondola na Sulphur Mountain wwozi na szczyt z widokiem na sześć pasm górskich. Latem możecie za dnia przejść Kanion Johnston albo wypłynąć na Jezioro Minnewanka, a wieczorem wrócić do restauracji przy głównej ulicy miasteczka. Warto też zajrzeć do Cave and Basin, miejsca narodzin parku, od którego zaczęła się historia kanadyjskich parków narodowych.

Kameralną alternatywą dla wielkich hoteli jest Buffalo Mountain Lodge, około 15 minut spacerem od centrum, z drewnem, kamieniem i kominkami w pokojach. Tuż za granicą prowincji czeka Park Narodowy Yoho z Jeziorem Emerald, wodospadem Takakkaw i górskim Cathedral Mountain Lodge, więc nawet krótki wypad odsłoni spokojniejszą stronę tych samych gór.

Dla kogo: dla par, które chcą za dnia wędrować, a wieczorem wracać do wygodnego łóżka i dobrej kolacji. To najłatwiejsza wersja Gór Skalistych. Więcej pomysłów znajdziecie w artykule o najpiękniejszych parkach narodowych Kanady.

Jasper

Ruszcie dalej na północ, jeśli marzy Wam się więcej przestrzeni. Park Narodowy Jasper ma ponad 11 tysięcy km² i jest największym parkiem kanadyjskich Gór Skalistych, a prowadzi do niego licząca 232 km droga Icefields Parkway. Najsłynniejszy widok czeka na Jeziorze Maligne, skąd statki dopływają do Wyspy Ducha. Rejsy odbywają się od końca maja do pierwszej połowy października, a na drogę z miasteczka, razem z postojami, warto zarezerwować około 90 minut.

Bliżej centrum leży Jezioro Pyramid z wysepką połączoną z brzegiem drewnianym mostkiem, a kolejka Jasper SkyTram w siedem minut wwozi na wysokość 2263 m. Jeszcze dalej czekają gorące źródła Miette, najgorętsze w kanadyjskich Górach Skalistych, z wodą schłodzoną w basenach do około 40°C. To miejsce na dzień bez pośpiechu, z kąpielą na zakończenie długiej wędrówki.

W lipcu 2024 roku przez park i miasteczko przeszedł wielki pożar, który objął ponad 32 tysiące hektarów. Jasper przyjmuje turystów od września 2024 roku, a odbudowa wciąż trwa, więc miejscami krajobraz wygląda inaczej niż na starszych zdjęciach, choć znaczna część parku ocalała. Bazą może być Chateau Jasper, około 10 minut spacerem od centrum, z krytym basenem i jacuzzi.

Dla kogo: dla par, które lubią rozległe krajobrazy, nocne niebo i dłuższe przejazdy. Przez Jasper przejeżdża też pociąg transkontynentalny, więc łatwo zamienić tu przedział na górski pokój.

Vancouver

Spakujcie obok siebie buty trekkingowe i marynarkę na kolację, bo Vancouver leży między Pacyfikiem a górami i nie każe wybierać. Rano możecie przejść fragment liczącej około 9 km promenady wokół Stanley Parku o powierzchni ponad 400 ha, po południu zajrzeć na słynny targ na wyspie Granville, a wieczorem oglądać zachód słońca nad wodą. Miasto jest też najwygodniejszym początkiem podróży na Wyspę Vancouver i dalej w góry.

Odważniejsi przejdą wiszącym mostem Capilano, który ma 137 m długości i wisi 70 m nad rzeką, w lesie zaledwie kawałek od centrum. Około dwóch godzin jazdy widokową drogą Sea-to-Sky dzieli miasto od górskiego Whistler, gdzie można zostać na noc, a na wyspę polecicie stąd także hydroplanem, startującym z portu w centrum. To jeden z tych przelotów, które pamięta się dłużej niż niejedną kolację.

Miasto warto też poznać od strony talerza: Vancouver słynie z kuchni azjatyckiej i z owoców morza prosto z Pacyfiku, a kolacja z widokiem na port dobrze kończy dzień spędzony na szlaku. Dwie lub trzy noce wystarczą, by połączyć park, targ i wypad za miasto, a jeśli zostaniecie dłużej, nie zabraknie Wam pomysłów nawet w deszczowe popołudnia.

Dla kogo: dla par, które nie chcą wybierać między miastem a naturą. Vancouver świetnie sprawdza się na początek lub koniec trasy po zachodzie kraju, zwłaszcza w połączeniu z Górami Skalistymi.

Wyspa Vancouver

Nie dajcie się zwieść nazwie: miasto Vancouver leży na kontynencie, a wyspa zaczyna się dopiero po drugiej stronie cieśniny, około 1 godziny i 35 minut promem. Na jej południu czeka Victoria, stolica Kolumbii Brytyjskiej, z nabrzeżem Inner Harbour i kolejnym zamkiem, hotelem Fairmont Empress. Niedaleko stąd leżą Ogrody Butchart o powierzchni 22 ha, a latem wieczorny spacer wśród podświetlonych rabat prezentuje ich najładniejszą wersję.

Najsłynniejszą część ogrodów, Ogród Zatopiony, Jennie Butchart założyła w wyrobisku po kamieniołomie wapienia. Jej mąż wydobywał tu surowiec do produkcji cementu, ona zrobiła z dziury w ziemi ogród – trudno o zgrabniejszą przypowieść małżeńską. Na dzikim zachodnim wybrzeżu leży z kolei Tofino, z długą na kilkanaście kilometrów Long Beach w Parku Narodowym Pacific Rim, dokąd przyjeżdża się dla wielorybów, surfingu i spacerów w deszczu. Zimą dochodzą do tego sztormy, które tutejsi hotelarze reklamują z taką dumą, z jaką inni reklamują słońce. Dojazd z promu zajmuje kilka godzin, więc na Tofino zostawcie co najmniej dwie noce. Warto też popłynąć stąd łodzią lub polecieć hydroplanem do Hot Springs Cove, gorących źródeł na brzegu oceanu, do których nie prowadzi żadna droga.

Dla kogo: dla par, które wolą wiatr i ocean od szczytów i chcą spędzić ostatnie dni podróży wolniej. To dobry wybór także poza letnim szczytem sezonu.

Montreal

Zamówcie rano croissanta, a wieczorem wybierzcie się na spacer brukowanymi uliczkami Starego Montrealu – to miasto mówi po francusku i lubi długie kolacje. Leży na wyspie na rzece Świętego Wawrzyńca, a nad centrum wznosi się Park Mount Royal, otwarty w 1876 roku i zaprojektowany przez Fredericka Lawa Olmsteda, twórcę nowojorskiego Central Parku. Z punktu widokowego Kondiaronk zobaczycie panoramę miasta i rzeki.

Romantyczną kartę ma tu także neogotycka Bazylika Notre-Dame, w której 17 grudnia 1994 roku Celine Dion poślubiła Rene Angelila. Za dnia warto zajrzeć na targ Jean-Talon w Małej Italii, gdzie miasto robi zakupy, a po zmroku wrócić na stare nabrzeże. Nocleg w centrum zapewni Monville, położony między dzielnicą historyczną a biznesową, z tarasem na 20. piętrze i panoramą miasta.

Do Toronto i Quebec City dojedziecie stąd pociągiem, więc samochód na tym odcinku zwyczajnie nie będzie Wam potrzebny. To jedno z tych miast, w których można nie robić prawie nic poza chodzeniem od kawiarni do kawiarni i wciąż mieć poczucie dobrze wykorzystanego dnia.

Dla kogo: dla par, które lubią miasta, dobrą kuchnię i europejski rytm dnia, ale chcą poczuć na miejscu północnoamerykański rozmach.

Quebec City

Przejdźcie przez bramę w murach i sprawdźcie, czy wciąż jesteście w Ameryce Północnej. Założony w 1608 roku Quebec jest jedynym ufortyfikowanym miastem na północ od Meksyku, a jego stara część od 1985 roku znajduje się na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Od Tarasu Dufferina, drewnianego chodnika nad rzeką Świętego Wawrzyńca, schodzi się do Petit-Champlain i na Place Royale, a nad tym wszystkim góruje hotel-zamek o zielonych dachach.

Najbardziej romantyczna jest tu zwykła wędrówka bez celu: od cytadeli przez Równiny Abrahama, gdzie w 1759 roku rozstrzygały się losy Nowej Francji, po kamienny kościół przy Place Royale. Około 12 km od starego miasta spadają Wodospady Montmorency, które mają 83 m wysokości, czyli są mniej więcej o 30 m wyższe od Niagary. Można przejść nad nimi mostem wiszącym i wrócić do centrum na kolację.

Kameralny nocleg w dawnej dzielnicy portowej i biznesowej oferuje butikowa Auberge Saint-Pierre, wygodna baza na spacery po starym mieście. Na miejscu wystarczą dwie lub trzy noce, ale nie traktujcie Quebecu jak szybkiego wypadu z Montrealu – najprzyjemniej robi się tu wieczorem, gdy znikają jednodniowe wycieczki.

Dla kogo: dla par, które szukają Europy po drugiej stronie oceanu, a przy okazji nie boją się chłodu – najpiękniej jest tu jesienią i po pierwszym śniegu.

Toronto

Nie traktujcie Toronto wyłącznie jak lotniska, na którym wysiądziecie po locie z Warszawy. Największe miasto Kanady leży nad Jeziorem Ontario, a jego wizytówką jest CN Tower. Klimatu dodaje mu Distillery District, czyli dawna destylarnia z brukowanymi uliczkami, galeriami i restauracjami, a najładniejszą panoramę wieżowców zobaczycie z promu na Wyspy Toronto, gdzie można spędzić leniwe popołudnie z dala od ulicznego ruchu.

Toronto też ma swoje zamki. Casa Loma, neogotycka rezydencja zbudowana w latach 1911–1914 dla finansisty Henry’ego Pellatta, wygląda jak dekoracja do bajki, a naprzeciwko dworca Union Station stoi Fairmont Royal York, kolejny hotel Canadian Pacific. Ten sam dworzec jest punktem startu pociągu przez kontynent, więc nocleg w okolicy ma sens przed tak długą podróżą.

Jeśli macie więcej czasu, zaplanujcie wypad do krainy jezior Muskoka, około dwóch godzin jazdy na północ, gdzie latem pływa się kajakiem, a jesienią ogląda przebarwione lasy. Toronto dobrze sprawdza się też jako miękkie lądowanie: po długim locie macie wszystko pod ręką, a następnego dnia ruszycie dalej w trasę.

Dla kogo: dla par, które chcą zacząć od miasta, odespać różnicę czasu i dopiero potem jechać nad Niagarę albo do Montrealu.

Niagara

Wybierając Niagarę, wchodzicie w tradycję starszą niż samo państwo kanadyjskie. Według legendy pierwszą słynną panną młodą była tu w 1801 roku Theodosia Burr, córka amerykańskiego wiceprezydenta. Wraz z koleją nowożeńcy zaczęli zjeżdżać tu tłumnie, a film „Niagara” z Marilyn Monroe z 1953 roku utrwalił obraz stolicy miesięcy miodowych. Jeden z trzech wodospadów nosi zresztą nazwę Bridal Veil, czyli Welon Panny Młodej.

Największe wrażenie robi Horseshoe Falls po kanadyjskiej stronie, o wysokości około 57 m, przez który co sekundę przelewają się tysiące metrów sześciennych wody. Z Toronto dojedziecie tu w 90 minut do dwóch godzin, a pobliskie Niagara-on-the-Lake dokłada do huku wody spokojniejszą część programu: winnice, stare miasteczko i teatry festiwalu Shawa, działające od kwietnia do grudnia.

Między wodospadem a miasteczkiem biegnie widokowa droga Niagara Parkway, którą najprzyjemniej pokonać bez pośpiechu, z postojem w jednej z winnic. Dwie noce wystarczą, by zobaczyć wodospad w dzień i po zmroku, a potem spokojnie pojechać dalej. Pokój z widokiem na wodę to w tym miejscu jeden z tych wydatków, których się nie żałuje.

Dla kogo: dla par, które marzą o podziwianiu jednego z najbardziej spektakularnych wodospadów świata, romantycznych rejsach wśród kaskad wody i połączeniu przyrodniczych wrażeń z komfortowym wypoczynkiem.

Polecane hotele na miesiąc miodowy w Kanadzie

Przy wyborze noclegu popatrzcie na tory – polecane hotele na miesiąc miodowy w Kanadzie mają wspólnego ojca: kolej. William Van Horne, szef Canadian Pacific Railway, miał powiedzieć, że skoro nie da się wyeksportować krajobrazu, trzeba sprowadzić turystów. Spółka stawiała więc przy swojej trasie hotele-zamki, a w 1955 roku uruchomiła pociąg The Canadian. Wszystkie cztery adresy wywodzą się z tego samego pomysłu, a inne obiekty opisujemy w artykule o hotelach w Kanadzie.

Nie musicie jednak mieszkać w zamku przez cały wyjazd. Wystarczy zarezerwować taki hotel na dwie–trzy noce, na początek albo na ukoronowanie podróży, a resztę trasy spędzić w kameralniejszych obiektach. Przy zamkowych adresach najważniejsza jest kategoria pokoju, bo widok na jezioro, góry czy rzekę bywa wart więcej niż dodatkowe metry, a pokoje z najlepszym widokiem warto rezerwować w pierwszej kolejności.

Fairmont Chateau Lake Louise, Lake Louise

Fairmont Chateau Lake Louise to hotel w Kanadzie, w którym najważniejszy widok macie zaraz po przebudzeniu: turkusowe jezioro i Lodowiec Wiktorii. Położony nad brzegiem Jeziora Louise w Parku Narodowym Banff, wyrósł z kolejowego schroniska z 1890 roku i dziś działa przez cały rok. Obiekt oferuje 539 pokoi i apartamentów z widokiem na jezioro lub góry, a najbardziej kameralną opcję stanowi poziom Fairmont Gold z własnym salonem, konsjerżem i śniadaniem. Za gastronomię odpowiada kilka restauracji i barów, w tym Walliser Stube ze szwajcarskim fondue. Goście mogą spędzić trzy godziny w BASIN Glacial Waters, czyli termach z basenami wewnątrz i na zewnątrz, saunami i łaźnią parową. Latem do dyspozycji macie szlaki i kanu na jeziorze, a zimą lodowisko na jego tafli. To propozycja dla tych, którzy chcą obudzić się w samym środku pocztówki.

Fairmont Banff Springs, Banff

Fairmont Banff Springs, nazywany Zamkiem w Górach Skalistych, znajduje się kilka minut od centrum miasteczka Banff i około 130 km od lotniska w Calgary. Budynek łączy szkockie wieże ze stylem zamków doliny Loary i jest Narodowym Miejscem Historycznym Kanady. Obiekt oferuje ponad 700 pokoi i apartamentów, w tym apartamenty w wieżyczkach z kominkami, a poziom Fairmont Gold na czwartym i piątym piętrze działa jak hotel w hotelu, z osobnym zameldowaniem, konsjerżem i śniadaniem. Na terenie kompleksu znajdują się spa z basenami mineralnymi, pole golfowe oraz restauracje, między innymi 1888 Chop House i bawarski Waldhaus. Skoro mowa o nowożeńcach, tutejsza legenda opowiada o duchu panny młodej, która pod koniec lat 20. XX wieku spadła w dniu ślubu z marmurowych schodów i podobno do dziś tańczy w sali balowej. Tę historię lepiej opowiedzieć sobie przy kolacji niż na schodach. To propozycja dla par, którym marzy się prawdziwy zamek, razem z jego opowieściami.

Fairmont Le Château Frontenac, Quebec City

Fairmont Le Château Frontenac to hotel-zamek w Starym Quebecu, który od 1893 roku góruje nad rzeką Świętego Wawrzyńca i uchodzi za jeden z najczęściej fotografowanych hoteli świata. Zaprojektował go ten sam Bruce Price, który stworzył pierwszy budynek Banff Springs. W 1943 i 1944 roku odbywały się tu konferencje aliantów z Winstonem Churchillem i Franklinem D. Rooseveltem, a dziś obiekt oferuje 610 pokoi i apartamentów. Pokoje wychodzą na architekturę starego miasta albo na rzekę, a wśród najbardziej okazałych jest Apartament Roosevelta z salonem, jadalnią i marmurową łazienką. Za gastronomię odpowiadają Champlain, bistro Sam, Place Dufferin i Bar 1608, nazwany od roku założenia miasta. Na Gości czekają spa i kryty basen, a z hotelu wychodzi się prosto na Taras Dufferina i brukowane uliczki starego miasta. To propozycja dla par, które chcą mieszkać w samym środku widoku, po który inni przychodzą z aparatami.

Canadian Train, Toronto – Vancouver

Canadian Train, czyli pociąg The Canadian, to „hotel”, który codziennie budzi się w innym krajobrazie. Kursuje dwa razy w tygodniu między Toronto a Vancouver, a podróż na zachód przez lasy Ontario, prerie, Winnipeg, Saskatoon, Edmonton i Jasper trwa 4 dni i 4 noce. Uruchomiła go w 1955 roku Canadian Pacific, a dziś obsługuje go VIA Rail, zachowując wagony z tamtych lat z charakterystycznymi kopułami widokowymi. Nowożeńcom polecamy klasę Sleeper Plus z prywatną kabiną dla dwojga, posiłkami i prysznicem albo klasę Prestige z sofą zamienianą na podwójne łóżko, własną łazienką, konsjerżem i serwisem barowym. Na pokładzie nie ma Wi-Fi, co w podróży poślubnej trudno uznać za wadę. Pociąg dzieli tory ze składami towarowymi i bywa spóźniony nawet o kilka godzin, więc po przyjeździe zostawcie sobie zapas przed kolejnym lotem.

Najbardziej widowiskowy jest końcowy odcinek trasy, gdy prerie ustępują miejsca Górom Skalistym, a za Jasper pociąg mija okolice Mount Robson, najwyższego szczytu kanadyjskich Rockies. Nie musicie jechać do końca, bo bilet można kupić na dowolny odcinek. Dobrym kompromisem będzie więc krótsza wersja z Edmonton albo z Jasper do Vancouver, a do tego kilka nocy w górach po drodze. To propozycja dla tych, którzy lubią, gdy droga jest celem.

Ile dni zaplanować na miesiąc miodowy w Kanadzie?

Odliczcie najpierw dwa dni na samą drogę – ile dni zaplanować na miesiąc miodowy w Kanadzie, zależy głównie od tego, co zostanie po przylocie i odespaniu różnicy czasu. Absolutne minimum to 7–10 dni na jeden region, dwa tygodnie pozwalają na spokojną podróż bez codziennego pakowania walizek, a trzy tygodnie dają okazję do przejechania kraju od wschodu po Pacyfik. Kanada jako wyjazd poślubny ma jedną wadę: apetyt rośnie w miarę oglądania mapy.

8–10 dni: jeden region. Na wschodzie sprawdza się układ 3 noce w Toronto z wypadem nad Niagarę, 3 noce w Montrealu i 2 noce w Quebecu, czyli rytm naszego programu Kanada w pigułce. W Górach Skalistych wystarczy przylot do Calgary, kilka nocy w Banff i nad Jeziorem Louise, przejazd Icefields Parkway i dwie–trzy noce w Jasper, zanim wrócicie na lotnisko przez góry.

Dwa tygodnie: dwa regiony albo jeden bez pośpiechu. Dobrą podstawą jest nasz roadtrip przez Kanadę Zachodnią, który w 14 nocy prowadzi przez Vancouver, Whistler, Park Wells Gray, Jasper i Banff. Można też zestawić wschód z Górami Skalistymi, łącząc je samolotem, albo góry z oceanem, dokładając kilka dni na Wyspie Vancouver.

Trzy tygodnie: cały kraj. Taka trasa zaczyna się od Toronto i Niagary, prowadzi przez Montreal i Quebec City, a potem wraca do Toronto, skąd pociąg zabiera Was przez prerie do Jasper. Dalej czekają Icefields Parkway, Banff, Vancouver i Tofino. Odliczcie jednak noce spędzone w pociągu i zostawcie zapas na ewentualne opóźnienie. Wybór programu warto zacząć od rozmowy z naszym doradcą.

Niezależnie od długości wyjazdu zostawiajcie w każdym miejscu co najmniej dwie noce i planujcie choć jeden dzień bez programu. Lot do Calgary czy Vancouver oznacza 8–9 godzin różnicy, więc pierwszego dnia lepiej zaplanować spacer niż wędrówkę. Odległości też potrafią oszukać: z Banff do Jasper jest około 290 km, ale z postojami przejazd zajmie Wam cały dzień. Miesiąc miodowy ma mieć rytm wakacji, nawet jeśli trasa wygląda na ambitną.

Przy trasie przez cały kraj nie wracajcie do punktu startu. Przylot do Toronto i wylot z Vancouver albo odwrotnie oszczędza czas, który zamiast na powrotny przelot przez kontynent możecie przeznaczyć na ostatni spacer nad oceanem. Taki układ warto ustalić, zanim kupicie bilety, bo to on decyduje o kolejności noclegów i o tym, gdzie najlepiej wsiąść do pociągu.

Atrakcje dla par w Kanadzie – co warto przeżyć?

Nie traktujcie tej listy jak planu obowiązkowego, lecz jak menu – atrakcje dla par w Kanadzie najlepiej smakują wtedy, gdy zostaje na nie czas. Wybierzcie kilka, które pasują do pory roku i Waszego regionu, a resztę potraktujcie jako powód do powrotu. Szerszy przegląd znajdziecie w artykule o najlepszych atrakcjach w Kanadzie.

• Wschód słońca nad Jeziorem Moraine: budzik o trzeciej nad ranem brzmi jak żart, ale od czerwca do połowy października najwcześniejsze autobusy Parks Canada ruszają nad Jezioro Moraine o 4 i 5 rano. Wysiądźcie w Dolinie Dziesięciu Szczytów przed dziennymi tłumami, z termosem i całym wschodem słońca dla siebie. Kursy trzeba zarezerwować, a przed świtem bywa w górach naprawdę zimno, więc weźcie koc i ciepłe warstwy. Takie poranki pamięta się długo po powrocie.
• Rejs kanu po Jeziorze Louise: wypożyczalnia kanu nad Jeziorem Louise działa w miesiącach letnich, gdy tafla jest już wolna od lodu. Wypłyńcie rano, zanim brzeg się zapełni, i skierujcie dziób w stronę Lodowca Wiktorii, a hotel zostawcie za plecami. Woda ma tu kolor, który na zdjęciach wygląda na przesadzony, a z poziomu kanu okazuje się po prostu prawdziwy. To najprostsza z tutejszych przyjemności i dobry powód, by wstać wcześniej.
• Gorące źródła i kolacja na Sulphur Mountain: zacznijcie od kąpieli w Banff Upper Hot Springs, gdzie woda wypływa z głębi około trzech kilometrów, a zimą ma naturalnie nawet 47°C. Potem wjedźcie gondolą na Sulphur Mountain, przejdźcie pomostem do dawnej stacji promieniowania kosmicznego i usiądźcie do kolacji w Sky Bistro. Wielbiciele kontrastów docenią ten plan zimą, gdy para z basenu unosi się na tle ośnieżonych szczytów, a na górze widać rozświetloną dolinę.
• Noc pod gwiazdami w Jasper: Park Narodowy Jasper to drugi co do wielkości rezerwat ciemnego nieba na świecie – większy ma tylko inny kanadyjski park, Wood Buffalo. Zgaście latarkę, odejdźcie od świateł miasteczka i dajcie oczom kilkanaście minut. Najlepiej robić to jesienią, gdy noce są już długie, a na szlakach jest mniej ludzi. Koc i termos załatwią resztę romantycznego wieczoru, a kolacja może zaczekać do powrotu.
• Icefields Parkway: ta droga jest celem sama w sobie, więc nie przejeżdżajcie jej w pośpiechu. Na 232 kilometrach między Jeziorem Louise a Jasper miniecie Jezioro Peyto, Lodowiec Crowfoot i Pole Lodowe Columbia, gdzie specjalnym pojazdem można wjechać na Lodowiec Athabasca, a potem przejść szklaną platformą nad doliną. Stacji paliw jest tu bardzo mało, więc zatankujcie przed wyjazdem i zaplanujcie na tę trasę cały dzień, z zapasem na postoje przy kolejnych punktach widokowych.
• Rowerem wokół Stanley Park: w Vancouver wypożyczcie rowery i ruszcie promenadą wokół Stanley Park, gdzie po jednej stronie macie las, a po drugiej wodę, góry i most Lions Gate. Około 9 km to dystans, który można pokonać bez wysiłku w 2,5 godziny, ale lepiej zarezerwować na niego całe przedpołudnie, z przerwą na kawę i spacer. To jeden z najprostszych pomysłów na miasto i świetne rozruszanie po długim locie.
• Peak 2 Peak w Whistler: gondola Peak 2 Peak łączy szczyty Whistler i Blackcomb, a przez ponad 4 km sunie wysoko nad doliną, więc góry ogląda się z niej bez żadnego wysiłku. Latem na górze czekają szlaki i restauracje, a zimą rozległe trasy narciarskie, więc plan łatwo dopasować do pory roku. Whistler najlepiej traktować jako dwu- lub trzydniowy przystanek na trasie z Vancouver w głąb Kolumbii Brytyjskiej.
• Popołudniowa herbata w Fairmont Empress: w Victorii od ponad stu lat obowiązuje jedna tradycja: popołudniowa herbata w Fairmont Empress, podawana od 1908 roku. Kolejny hotel-zamek stoi nad nabrzeżem Inner Harbour, a przy jego stolikach zasiadali monarchowie i gwiazdy. Po wielu dniach w butach trekkingowych to miła okazja, by włożyć coś eleganckiego, a potem przejść się nad wodą, zanim ruszycie na dziki zachód wyspy.
• Wieloryby i sztormy w Tofino: od lutego do października wody wokół Tofino odwiedzają wieloryby, przy czym najczęściej trafiają się szare, a humbaki pojawiają się od czerwca do września. Rejs trwa zwykle 2,5–3 godziny, a o trasie decyduje na bieżąco załoga. Zimą role się odwracają: od listopada do lutego Pacyfik sam przychodzi na przedstawienie, a Wy oglądacie sztormy z brzegu albo przez hotelowe okno, z kubkiem czegoś ciepłego w dłoniach.
• Kolacja w obracającej się restauracji CN Tower: w restauracji 360 usiądziecie 351 m nad ziemią, a sala wykona pełen obrót w 72 minuty, więc nad jedną kolacją zobaczycie całe Toronto i Jezioro Ontario. Menu stawia na kanadyjskie produkty, a piwnica na niebie (tak ją tu nazywają) na wina z Ontario. Tym, dla których to za spokojne, wieża proponuje EdgeWalk, czyli spacer bez użycia rąk po półtorametrowej krawędzi na wysokości 356 m. To z pewnością jeden ze sposobów na sprawdzenie małżeńskiego zaufania.
• Rejs pod wodospad i wieczorna iluminacja: w 20-minutowym rejsie Niagara City Cruises podpłyniecie pod samą Horseshoe Falls i wrócicie mokrzy, ale szczęśliwi, a Journey Behind the Falls prowadzi tunelami około 46 m w głąb, za ścianę spadającej wody. Po zmroku wodospady są iluminowane przez cały rok, co wieczór, a latem nad nimi strzelają fajerwerki. Zostawcie więc sobie na to miejsce noc, nawet jeśli w planach był tylko jednodniowy wypad z Toronto.
• Degustacja wina lodowego w Niagara-on-the-Lake: winogrona na wino lodowe zamarzają na krzewie przy co najmniej ośmiu stopniach mrozu, a zbiera się je ręcznie nocą, nieraz w styczniu czy lutym. Z takiego zbioru powstaje zaledwie ułamek zwykłego wina, stąd cena i słodycz, którą dobrze dzieli się na dwa kieliszki. Półwysep Niagara to główny region tej tradycji, a degustacja w jednej z winnic będzie spokojnym kontrapunktem po huku wodospadu.
• Rejs wśród Tysiąca Wysp: rzeka Świętego Wawrzyńca rozlewa się tu wśród 1864 wysp, a najbardziej romantyczną z nich jest Wyspa Serca z zamkiem Boldt. Milioner George Boldt wznosił go dla żony Louise, ale gdy zmarła, kazał przerwać budowę i nigdy tam nie wrócił. Rejsy wypływają między innymi z Gananoque w Ontario. Zamek leży po amerykańskiej stronie, więc do zejścia na ląd potrzebne są dokumenty uprawniające do wjazdu do Stanów Zjednoczonych.
• Wieczór AURA w Bazylice Notre-Dame: gdy zgaśnie dzienny gwar Starego Montrealu, w neogotyckim wnętrzu bazyliki rusza AURA – widowisko światła i muzyki, które zamienia sklepienia w ruchomy obraz. Warto połączyć je z dzienną wizytą, by zobaczyć tę samą przestrzeń dwa razy, w dwóch zupełnie różnych nastrojach. To propozycja szczególnie na chłodniejszy wieczór, a miejsce związane z głośnym ślubem Celine Dion pasuje do podróży poślubnej jak mało które.
• Kolacja z własnym winem w Montrealu: Montreal ma zwyczaj, który przypadnie do gustu parom lubiącym dobre butelki: restauracje apportez votre vin, do których przynosi się własne wino. Kupcie butelkę w sklepie po drodze, usiądźcie przy małym stoliku i zamówcie kilka dań z francuskim rodowodem. Taki wieczór jest zwykle swobodniejszy od kolacji w eleganckim hotelu, a może okazać się najprzyjemniejszym wspomnieniem z miasta.
• Słodki poranek w quebeckiej chacie cukrowej: wiosną, gdy w klonach rusza sok, w prowincji Quebec otwierają się cabanes a sucre, czyli chaty cukrowe, a sezon przypada przede wszystkim na marzec i kwiecień. Na stół trafiają obfite wiejskie dania z syropem klonowym, a na deser gorący syrop wylewany na śnieg i nawijany na patyczek. To jedno z najbardziej quebeckich doświadczeń, jakie możecie przeżyć razem, i dobry powód, by nie skreślać wiosny z kalendarza.
• Wieloryby u ujścia fiordu Saguenay: Tofino nie ma monopolu na wieloryby. Około trzech godzin jazdy od Quebec City leży Tadoussac, gdzie fiord Saguenay wpada do rzeki Świętego Wawrzyńca, a latem wypływają stąd rejsy na spotkanie płetwali i bieług. To dobre uzupełnienie trasy po wschodzie dla par, które po kilku dniach w miastach zatęsknią za przestrzenią, a przy okazji zobaczą, jak szeroka potrafi być ta rzeka.
• Zimowy Quebec: sanki i hotel z lodu: na Tarasie Dufferina działa zjazd na sankach Au 1884, jedna z najstarszych atrakcji miasta, rozpędzająca sanie do 70 km/h. Niedaleko od Quebecu co roku powstaje Hotel de Glace, budowany na nowo z tysięcy ton śniegu i lodu i otwierany w styczniu, z pokojami, barem i kaplicą ślubną. Fairmont Le Chateau Frontenac prowadzi tam nawet restaurację z trzydaniową kolacją pod śnieżnymi sklepieniami, więc zimowy wieczór może skończyć się bardzo elegancko.
• Kulig wokół Jeziora Louise: zimą Jezioro Louise wygląda jak z pocztówki: tafla jest zamarznięta, a przed hotelem działa lodowisko. Możecie tu wybrać się na kulig konny wzdłuż brzegu albo pojechać psim zaprzęgiem, a potem rozgrzać się przy fondue w hotelowej restauracji. To plan dla par, które kochają śnieg i nie zamierzają spędzać każdego dnia na stoku, nawet jeśli narty są głównym powodem zimowego przyjazdu.
• Zorza polarna w Yellowknife: jeśli zależy Wam na zorzy, zaplanujcie osobny lot na północ. Yellowknife w Terytoriach Północno-Zachodnich należy do najlepszych miejsc w Kanadzie do jej oglądania, a zjawisko jest najlepiej widoczne od połowy listopada do początku kwietnia, zwykle między 22:00 a 3:00, choć dobre szanse dają też późne lato i wczesna jesień. Gwarancji nikt Wam nie da, więc zostawcie na to kilka nocy. Taki dodatek najlepiej pasuje do zimowej lub późnoletniej trasy.
• Rocky Mountaineer przez Góry Skaliste: jeśli cztery noce w pociągu to dla Was za dużo, wybierzcie dwudniową wersję dzienną. Rocky Mountaineer jedzie z Vancouver do Banff lub Lake Louise wyłącznie za dnia, a noc spędzicie w hotelu w Kamloops, więc nie ominie Was żaden fragment gór. W klasie GoldLeaf podróżuje się w wagonie z przeszkloną kopułą i z posiłkami na pokładzie. Razem z The Canadian daje to dwa różne sposoby na to, by krajobraz sam przesuwał się za oknem.

Czy warto wybrać się na romantyczny wyjazd do Kanady?

Czy warto jechać do Kanady w podróż poślubną? Warto – jeśli pierwszy wspólny wyjazd ma być przygodą, a nie tylko odpoczynkiem po weselu. Kanada dla nowożeńców nie jest kierunkiem najłatwiejszym: długi lot, duże odległości, wysokie ceny i 6–9 godzin różnicy czasu wymagają planu. W zamian dostajecie krajobrazy, których skala zostaje w pamięci, hotele z własną historią i dwa kraje w jednym, francuski na wschodzie i górsko-oceaniczny na zachodzie.

Kanada to podróż poślubna dla tych, którzy wolą wrócić z opowieściami niż z opalenizną. Jeśli marzycie wyłącznie o leżaku i ciepłym morzu, lepiej zajrzyjcie do naszych pomysłów na podróż poślubną, bo plaże Tofino dają wiele, ale na pewno nie tropikalną kąpiel. Gdy macie ochotę na coś więcej niż jeden kraj, Kanadę łatwo włączyć w szerszą trasę, o której piszemy w tekście o podróży poślubnej do Ameryki Północnej.

Jest jeszcze kalendarz Waszego wesela. Większość polskich wesel przypada na ciepłe miesiące, więc wyjazd tuż po uroczystości trafia zwykle w dobry sezon. Ślub w czerwcu oznacza puste jeszcze góry i długie dni, ślub we wrześniu – złote modrzewie w górach i kolorowe lasy Quebecu, a przy ślubie w środku lata warto rozważyć przesunięcie podróży o kilka tygodni, by uniknąć najwyższych cen i największych tłumów.

Krajobrazu Kanady nadal nie da się wyeksportować, więc zabierzcie go ze sobą we wspomnieniach: jezioro o świcie, kabinę pociągu mijającego prerie i spacer po murach Quebecu w pierwszym śniegu. Romantyczny wyjazd do Kanady zaczyna się od wyboru jednego regionu i jednej pory roku, a wszystko inne chętnie pomożemy ułożyć, zostawiając w programie miejsce na leniwe poranki i wieczory bez planu. Życzymy udanej podróży i wielu wspólnych wschodów słońca!