• Programy
  • Hotele
  • Pogoda
  • Miejsca
  • Informacje
  • Inspiracje
Informacje ogólne
Strefa czasowa
GMT – 10
Stolica
Avarua
Język
angielski, maoryski Wysp Cooka
Waluta
Dolar nowozelandzki (1 NZD to 100 centów). Banknoty mają nominały 5, 10, 20, 50 i 100 NZD, a monety to 1 i 2 NZD, a także 10, 20 i 50 centów. Na Wyspach Cooka w użyciu jest także dolar Wysp Cooka (1 COK to 100 centów). Banknoty mają nominały 3, 10, 20 i 50 COK, a monety to 1, 2 i 5 COK oraz 10, 20 i 50 centów.

1 USD – 1,48 NZD – 1,48 COK
1 EUR – 1,77 NZD – 1,77 COK
1 PLN – 0,40 NZD – 0,40 COK
Powierzchnia
236,7 km2
Populacja
21 427

Informacje praktyczne

Informacje wizowe i opłaty lotniskowe
Obywateli RP, udających się na Wyspy Cooka w celach turystycznych, obowiązuje ruch bezwizowy na pobyt nie dłuższy niż 31 dni. Warunkiem jest okazanie ważnego co najmniej 6 miesięcy paszportu oraz biletów lotniczych, czasem zdarza się, że celnicy proszą o potwierdzenie posiadania środków finansowych na pobyt (ok. 1000 NZD na dzień).
Szczepienia
Wakacje na Wyspy Cooka nie wymagają zrobienia szczepień obowiązkowych, jednak jak w przypadku niemal każdej podróży zaleca się szczepienia przeciwko polio, błonicy i tężcowi (około 150 zł), durowi brzusznemu (około 230 zł) oraz wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B (około 250 zł każda dawka szczepionki). Ceny szczepień podano zgodnie z aktualnym cennikiem Centrum Szczepień Krakowskiego Szpitala Specjalistycznego im. Jana Pawła II.
Napiwki
Na Wyspach Cooka nie ma zwyczaju dawania napiwków w restauracjach, częściej pozostawia się drobne kwoty za usługi sprzątających czy taksówkarzy. Jeśli jednak o tym zapomnicie, nie zostanie to zauważone lub odebrane jako brak taktu. Targowanie się nie jest mile widziane.
Ceny jedzenia
Ceny jedzenia na Wyspach Cooka są znacznie wyższe niż w Europie – przemysł lokalny jest niewielki i praktycznie wszystkie produkty spożywcze są sprowadzane z Nowej Zelandii. Na Rarotondze znajduje się kilka większych marketów, w których warto zrobić zakupy, ponieważ wiele z miejsc zakwaterowania oferuje w pełni wyposażone kuchnie. Sklepy zwykle są zamknięte w niedziele. Ceny alkoholu mogą przyprawić o zawrót głowy.

Woda mineralna 1,5 l – 1,8 NZD
Piwo importowane 0,33 l – 3 NZD
Piwo lokalne Matutu Kiva 0,5 l – 9 NZD
Butelka wina – 10 NZD
Coca-cola 0,33 – 4,5 NZD
Kawa w kawiarni – 4 NZD
Kanapka z tuńczykiem, serem i warzywami – 6 NZD
Posiłek w knajpce typu „take away” – 10 NZD
Posiłek w średniej klasy restauracji dla dwóch osób – 65 NZD
Jedzenie
W menu mieszkańców Wysp Cooka, jak w niemal każdym wyspiarskim kraju, królują świeżo złowione owoce morza, i lokalne warzywa i owoce, m.in. ostra papryczka, taro, mango, kokos, maranta, imbir, cytryna czy limonka. Tradycyjne gotowanie jest bardzo czasochłonne, a dania mają skomplikowane przepisy, dlatego zwykle przygotowuje się je tylko podczas uroczystości – potrzebny jest do tego piec umu, wkopany w ziemię i wypełniony drewnem i kamieniami.

Jedną z ulubionych lokalnych potraw jest ika mata, czyli świeża ryba, którą marynuje się w soku cytrynowym zmieszanym z mleczkiem kokosowym i podaje z duszoną cebulką, pomidorami i przyprawami, chili, pieprzem i solą. Do polinezyjskich przysmaków należą m.in. pieczone bułeczki z wieprzowiną i sosem jabłkowym, mitiore, czyli sfermentowany kokos z cebulką na słono i firi firi, tłusty pączek z nadzieniem czekoladowym. Miłośnicy nowych smaków na Wyspach Cooka będą mieli okazję spróbować prawdziwego rarytasu, rori, czyli ogórka morskiego (a inaczej zwierzęcia, które zamieszkuje dno mórz i oceanów, nazywanego także strzykwą). To jedne z najdroższych owoców morza na świecie.

Na Wyspach Cooka można nasycić się wszelkimi nowozelandzkimi potrawami i produktami, a także skosztować specjałów kuchni europejskiej i azjatyckiej, głównie na Rarotonga lub w restauracjach hotelowych.

Popularnym napojem jest woda kokosowa, soki owocowe i kawa. Piwo, nazywane bush beer, warzone jest z pomarańczy, bananów, papai lub chmielu. Koneserzy wina powinni być zadowoleni, bo bez problemu można tu kupić wina z Nowej Zelandii i Australii. Ciekawym napojem, który ponoć w dużych ilościach może mieć działanie narkotyczne, jest napar z kavy – zioła występującego na polinezyjskich wyspach.
Ciekawostki
  • Według oficjalnego spisu ludności w Nowej Zelandii mieszka 68 tys. obywateli Wysp Cooka, w Australii 35 tys., a same terytorium kraju zasiedla zaledwie 21 tys. mieszkańców. Większość z nich decyduje się na emigrację w celu uzyskania wyższego wykształcenia i zdobycia dobrze płatnej pracy, by na starość wrócić do ojczyzny.
  • W 2019 roku wyspy odwiedziło ok. 170 tys. turystów. To ponad 7 razy więcej niż liczba mieszkańców. Mimo tego, na Wyspach nie doświadcza się typowego turystycznego tłoku, a statki wycieczkowe i promy nie mogą cumować w tutejszych portach.
  • Od lat pojawiają się głosy o zmianie nazwy kraju. W 1994 roku odbyło się referendum, podczas którego mieszkańcy wysp opowiedzieli się przeciwko takiej zmianie, ale w roku 2019 uznali, że podkreślenie polinezyjskiego dziedzictwa jest ważne. Komitet rozważa ponad 60 opcji z języka maoryskiego Wysp Cooka (języka rarotonga), np. Rangiaroa (dosłownie: miłość z niebios) czy Raroatua (chronieni przez boga).
  • Wyspy Cooka tworzą największy rezerwat morski na świecie. Oficjalnie od 2012 roku pod ochroną znajduje się 1,065 mln km² morskiego terytorium.
  • Żaden budynek na Rarotonga nie może być wyższy niż drzewo kokosowe.
  • W Rarotonga nie ma bezdomnych. Majątki rodzinne są przekazywane z pokolenia na pokolenie, a rynek nieruchomości dla obcokrajowców praktycznie nie istnieje, dlatego każdy mieszkaniec ma swój kąt.
  • Na Wyspach Cooka nie ma węży ani pająków.
  • Nie uświadczy się tam również sieci fast foodów, takich jak McDonalds, KFC czy Starbucks!
  • Sygnalizacja świetlna także jest zbędnym wynalazkiem.
  • Chociaż oficjalną walutą kraju jest dolar nowozelandzki, w obiegu wciąż można spotkać dolar Wysp Cooka. Wyjątkowym (i cennym dla kolekcjonerów) banknotem jest ten o wartości 3 dolarów! Dodatkowo, banknoty dolarów Wysp Cooka są kolorowe i nie można od nich oderwać wzroku – można na nich zobaczyć m.in. zielone palmy, błękitne morze czy czerwono zachodzące słońce.
  • Wyspy Cooka są jednym z największych eksporterów czarnych pereł na świecie.
  • Średnia długość życia na Wyspach wynosi 78,5 lat. W Europie są to 64 lata, a w Polsce – 75.
  • Flaga Wysp Cooka przedstawia 15 gwiazd w okręgu – symbolizują jedność wszystkich wysp archipelagu, wiarę w Boga i wspólne dziedzictwo mieszkańców. W lewym górnym rogu umieszczona jest flaga Wielkiej Brytanii, na znak historycznego związku z Wielką Brytanią. Symbole umieszczono na granatowym tle.
  • Podróże na Wyspy Cooka do połowy XIX wieku nie dla wszystkich kończyły się dobrze ze względu na kanibalistyczne skłonności mieszkańców Polinezji. Pierwszą białą kobietą zamordowaną i skonsumowaną przez kanibali była Ann Butchers, dziewczyna jednego z kapitanów statków eksplorujących Pacyfik.

Poznaj szczegóły o kraju Wyspy Cooka

Historia
Wyspy Cooka wzięły swą nazwę od legendarnego podróżnika, Jamesa Cooka, który przybył do ich wybrzeży w 1773 roku i ochrzcił je mianem Hervey Islands. Mało kto jednak wie, że pierwszym Europejczykiem w tym odległym zakątku globu był kapitan Alvaro de Mendana y Neyrato, który dopłynął tu już w 1595 roku i nadał wyspom imię Świętego Bernarda – San Bernardo. Oficjalnie nazwy Cook Islands zaczęto używać dopiero od 1824 roku – pojawiła się ona po raz pierwszy na rosyjskiej mapie.

Pierwszymi osadnikami Wysp byli Polinezyjczycy, którzy przypłynęli z Tahiti (oddalonej o 1200 km) drewnianymi łodziami około 900 roku n.e. Na kartach historii zapisali się oni jako „wielcy żeglarze Pacyfiku”, którzy nieustraszenie przemierzali rozległy ocean w poszukiwaniu nowych lądów. Dalsza historia Wysp Cooka znana jest dzięki zapiskom pokładowych kucharzy. Zanim trafił tu James Cook, w 1595 roku na Rarotonga przypłynął Hiszpan Alvaro de Mendana, a kilka lat później jego rodak, Pedro Quirosa. Przed Cookiem dotarli tu także Brytyjczycy, w 1764 roku, nazywając wyspy Danger Islands, ze względu na nieprzyjazne przyjęcie oraz plotki o skłonnościach do kanibalizmu Polinezyjczyków. Dopiero w latach 1773–1779 wyspy eksplorował podróżnik James Cook na słynnym statku „Bounty”, ale nigdy nie dotarł do Rarotongi – uwagę skupiał na Wyspach Południowych.

W 1888 Wyspy Cooka zostały oficjalnie objęte protektoratem Wielkiej Brytanii, gdyż obawiano się wojny – prawa do tego terytorium rościły sobie m.in. Stany Zjednoczone i Francja. W 1901 roku kraj włączono w granice Nowej Zelandii. W 1965 Wyspy Cooka uzyskały autonomię i od tamtej pory są samorządnym terytorium w wolnym stowarzyszeniu z Nową Zelandią, o ustroju monarchii parlamentarnej z premierem Henrym Puną na czele i głową kraju Elżbietą II.
Geografia
Wyspy Cooka są położone 3500 km na północny wschód od Nowej Zelandii i 1000 km na południowy zachód od Tahiti, na Oceanie Spokojnym, będąc częścią Polinezji. Archipelag obejmuje 15 wysp podzielonych na wulkaniczne Wyspy Południowe i koralowe Wyspy Północne. Największą i najbardziej zaludnioną wyspą jest otoczona przez rafę koralową Rarotonga, na której znajduje się stolica Avarua i jedyne międzynarodowe lotnisko. Najwyższym szczytem na Rarotondze jest Te Manga (652 m n.p.m.).

Wyspy porastają gęste tropikalne dżungle i wiecznie zielona roślinność subtropikalna. Bujnej florze sprzyja wysoka temperatura, utrzymująca się w przedziale 23–29°C przez cały rok (najniższa temperatura, jaką zanotowano, wynosiła 17°C). Temperatura wody wynosi ok. 26°C przez cały rok. W miesiącach od grudnia do marca trwa pora deszczowa i mogą wystąpić sezonowe cyklony. Najlepsze plaże na Wyspach Cooka można znaleźć na Aitutaki, Penrhyn, Manikihi i Pukapuka.
Kultura i Religia
Kultura Wysp Cooka to interesująca mieszanka dziedzictwa polinezyjskiego, europejskich wpływów i nowozelandzkich tradycji. Mieszkańcy znani są z wybitnych talentów tanecznych i muzycznych – przez wiele lat organizowano gościnne turnieje pomiędzy Wyspami Cooka a Nową Zelandią, jednak zwykle kończyły się one porażką Nowozelandczyków, dlatego zaprzestano tej rywalizacji. Polinezyjczycy to urodzeni artyści – potrafią nie tylko pięknie tańczyć, grać i śpiewać, ale też malować, rzeźbić w drewnie, tkać czy tatuować. To właśnie przez tatuaże wyrażają swoją tożsamość i indywidualność, pomimo tego, że w XIX wieku brytyjscy misjonarze próbowali powstrzymać praktykowanie tej tradycji.

Chociaż kochają zabawę i są przyjaźni, mieszkańcy Cook Island, podobnie jak Tahitańczycy i pozostali Polinezyjczycy, są konserwatywnymi i religijnymi ludźmi, którzy trzymają się swoich tradycji i kultury. Ponad 62% mieszkańców Wysp Cooka deklaruje protestantyzm, w tym 49% wyznawców należy do odłamu Kościoła chrześcijańskiego Wysp Cooka. Katolików jest 17%, mormonów ok. 4% – na Wyspach mieszkają także świadkowie Jehowy i wyznawcy Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Polinezyjczycy mają także własną mitologię, przesiąkniętą legendami i historiami bogów i dzielnych bohaterów.

Oferty podróży na Wyspy Cooka

Wyspy Cooka – miejsca warte zobaczenia

Kiedy jechać na Wyspy Cooka?

POGODA NA WYSPACH COOKA

Wyspy Cooka leżą na północ od Zwrotnika Koziorożca. Cały archipelag składa się z 15 wysp, na których panuje typowy tropikalny oceaniczny klimat ze stabilnymi temperaturami przez cały rok – średnia temperatura roczna to 25°C, a średnia temperatura wody to 26°C. Na Wyspach Cooka występują dwie pory roku, które są uzależnione od intensywności opadów. Pora deszczowa zwykle trwa od grudnia do marca, a pora sucha od kwietnia do listopada. W czasie pory deszczowej zdarzają się okresowe cyklony i huragany. Najlepszą porą na wycieczkę na Wyspy Cooka są miesiące od maja do października – wówczas panują idealne warunki do kąpieli słonecznych i snorkelingu.
najlepsza dobra przeciętna nie polecamy
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII

Wyspy Cooka – inspiracje podróży